test
Znaleziono 28 wpisów pasujących do wyszukiwanego hasła "Krzysztof krajewski"
Jeżeli nie odnalazłeś interesujących Cię wpisów załóż nowy temat
Powiadamiaj mnie o nowych wpisach
autor
09.09.2018 (5 miesięcy temu)
09.09.2018 (5 miesięcy temu)
ILONA WILK-SUWA *
SOCJOLOGIA A LITERATURA POPULARNA.
PROBLEMY SPOŁECZNE W POLSKICH POWIEŚCIACH
KRYMINALNYCH – PRZYKŁADY
WSTĘP
Niniejszy artykuł ma charakter interdyscyplinarny. Wiąże się z problematyką
z pogranicza nauk socjologicznych, literaturoznawczych i kryminalistycznych.
Centralne jego zagadnienie stanowi kwestia problemów społecznych
w powieściach kryminalnych oraz ich odbiór społeczny. Tematyka ta
stanowi poniekąd nieodkryty ląd w socjologii, swoistą „białą plamę”. Liczba
katedr na polskich uniwersytetach zajmujących się dziedziną socjologii literatury
jest niewielka, podobnie jak liczba pracowników naukowych, których
zainteresowania oscylują wokół literatury kryminalnej.
Literaturoznawstwo, jak wiadomo, jest nauką humanistyczną, która rozgałęzia
się wewnętrznie na trzy powiązane z sobą dziedziny, a mianowicie
 teorię literatury,
 historię literatury,
 krytykę literacką.
Pierwsza zajmuje się m.in. prawidłowościami, jakimi cechuje się literatura
popularna, stanowiąca podłoże niniejszego wywodu. Literatura popularna,
według słownika PWN, jest „dziedziną twórczości literackiej obejmującą
utwory adresowane do najbardziej szerokiego kręgu odbiorców i w związku
z tym odznaczająca się zrozumiałym dla nich językiem oraz uproszczonymi
schematami fabularnymi”1
. Według Agnieszki Fulińskiej odbiorcami literatury
popularnej mogą być:

Mgr ILONA WILK-SUWA – Instytut Socjologii, Uniwersytet Łódzki, adres do korespondencji:
ul. Rewolucji 1905 r. 41/43, 90-214 Łódź; e-mail: [email protected] 1
http://encyklopedia.pwn.pl/haslo/literatura-popularna;3933205.html (dostęp: 27.03.2016).
168 ILONA WILK-SUWA
 intelektualiści (poszukiwacze w literaturze konwencjonalnej rozrywki
bądź ucieczki),
 miłośnicy gatunku (tropiący i oceniający nowe utwory na ten sam
temat, ale w innych konfiguracjach),
 odbiorca o najniższym poziomie jaźni literackiej i recepcyjnej, dla którego
kryteria artystyczne nie stanowią wartości nadrzędnej2
.
Do odmian gatunkowych wchodzących w skład tej dyscypliny zalicza się
balladę, western, romans, pieśń, powieść fantastycznonaukową, powieść fantasy,
dreszczowiec oraz kryminał3
. Powieść kryminalna charakteryzowana
jest jako odmiana powieści, której nadrzędną dominantę kompozycyjną stanowi
„wyraziście zarysowana, spoista i dynamiczna akcja, rozwijająca się
w porządku poszukiwań, które prowadzą do ustalenia, kto jest sprawcą przestępstwa
(np. morderstwa)”4
. Kryminał dzieli się na:
 powieść sensacyjno-awanturniczą (oprócz eksponowania wątku przestępstwa
duży nacisk kładzie się w niej na niezwykłe przygody bohaterów),
 detektywistyczną (bohater lub bohaterka prowadzi śledztwo, posługując
się metodą dedukcji),
 czarny kryminał amerykański (prezentacja ponurej, mrocznej wizji
świata, w której dobro i zło w czystej postaci w zasadzie nie istnieje),
 powieść milicyjną (polska odmiana; wyidealizowana wizja socjalizmu,
w którym działania śledcze funkcjonariuszy milicji niezmiennie prowadzą
do schwytania przestępcy)5
.
Powieść kryminalna w Polsce przeżywa obecnie najlepszy okres w swojej
historii. Na niezwykłą popularność kryminałów wpływają rozmaite okołotematyczne
imprezy kulturalne6
, akademicka krytyka literacka, powstawanie
stowarzyszeń miłośników7
, formowanie się serwisów internetowych8
, jak również
zainteresowanie wydawnictw9
. Obecność kryminałów na rynku wydaw-
2
A. FULIŃSKA, Dlaczego literatura popularna jest popularna?, „Teksty Drugie” 2003, nr 4, s. 62. 3
Literatura popularna, w: http://encyklopedia.pwn.pl/haslo/literatura-popularna; 3933205.html
(dostęp: 27.03.2016). 4
Powieść kryminalna, w: Słownik terminów literackich, red. T. Kostkiewiczowa, J. Sławiński
i in., Wrocław: Ossolineum 2008, s. 421. 5
J. CHŁOSTA-ZIELONA, Zamiast powieści obyczajowej. Cechy współczesnej polskiej powieści
sensacyjnej, „Media. Kultura. Komunikacja Społeczna” 2013, nr 9, s. 91-95. 6
Na przykład Nagrody Wielkiego Kalibru, Międzynarodowy Festiwal Kryminałów. 7
Na przykład Stowarzyszenie Miłośników Kryminałów i Sensacji „Trup w szafie”. 8
Na przykład Portal Kryminalny, Zbrodnia w Bibliotece, Klub Mord. 9
Kryminały publikowane są przez niemal wszystkie cenione wydawnictwa polskie. Niektóre,
by zaakcentować fakt wydawania powieści kryminalnych, zainicjowały specjalne serie wydawnicze,
np. Mroczna Seria (Wydawnictwo W.A.B), Czarna Seria (Wydawnictwo Czarna Owca),
Ze Strachem (Wydawnictwo Czarne).
PROBLEMY SPOŁECZNE W POLSKICH POWIEŚCIACH KRYMINALNYCH 169
niczym wiąże się również z dużą liczbą autorów tworzących tego rodzaju
literaturę. Powieści kryminalne piszą osoby powiązane ze światem nauki
(pracownicy naukowi – Mariusz Czubaj, Marek krajewski, Tadeusz Cegielski),
poeci (Jarosław Klejnocki), prozaicy (Krzysztof Beśka) czy dziennikarze
(Ireneusz Grin)10.
Każdemu dziełu literatury popularnej z gatunku kryminału towarzyszy
myślenie spiskowe. Przewlekła paranoja i (różnego rodzaju) urojenia11 stanowią
kanwę fabuły powieści kryminalnej, wpływając tym samym na występowanie
i skalę prezentowanych zjawisk.
autor
09.09.2018 (5 miesięcy temu)
09.09.2018 (5 miesięcy temu)
ILONA WILK-SUWA *
SOCJOLOGIA A LITERATURA POPULARNA.
PROBLEMY SPOŁECZNE W POLSKICH POWIEŚCIACH
KRYMINALNYCH – PRZYKŁADY
WSTĘP
Niniejszy artykuł ma charakter interdyscyplinarny. Wiąże się z problematyką
z pogranicza nauk socjologicznych, literaturoznawczych i kryminalistycznych.
Centralne jego zagadnienie stanowi kwestia problemów społecznych
w powieściach kryminalnych oraz ich odbiór społeczny. Tematyka ta
stanowi poniekąd nieodkryty ląd w socjologii, swoistą „białą plamę”. Liczba
katedr na polskich uniwersytetach zajmujących się dziedziną socjologii literatury
jest niewielka, podobnie jak liczba pracowników naukowych, których
zainteresowania oscylują wokół literatury kryminalnej.
Literaturoznawstwo, jak wiadomo, jest nauką humanistyczną, która rozgałęzia
się wewnętrznie na trzy powiązane z sobą dziedziny, a mianowicie
 teorię literatury,
 historię literatury,
 krytykę literacką.
Pierwsza zajmuje się m.in. prawidłowościami, jakimi cechuje się literatura
popularna, stanowiąca podłoże niniejszego wywodu. Literatura popularna,
według słownika PWN, jest „dziedziną twórczości literackiej obejmującą
utwory adresowane do najbardziej szerokiego kręgu odbiorców i w związku
z tym odznaczająca się zrozumiałym dla nich językiem oraz uproszczonymi
schematami fabularnymi”1
. Według Agnieszki Fulińskiej odbiorcami literatury
popularnej mogą być:

Mgr ILONA WILK-SUWA – Instytut Socjologii, Uniwersytet Łódzki, adres do korespondencji:
ul. Rewolucji 1905 r. 41/43, 90-214 Łódź; e-mail: [email protected] 1
http://encyklopedia.pwn.pl/haslo/literatura-popularna;3933205.html (dostęp: 27.03.2016).
168 ILONA WILK-SUWA
 intelektualiści (poszukiwacze w literaturze konwencjonalnej rozrywki
bądź ucieczki),
 miłośnicy gatunku (tropiący i oceniający nowe utwory na ten sam
temat, ale w innych konfiguracjach),
 odbiorca o najniższym poziomie jaźni literackiej i recepcyjnej, dla którego
kryteria artystyczne nie stanowią wartości nadrzędnej2
.
Do odmian gatunkowych wchodzących w skład tej dyscypliny zalicza się
balladę, western, romans, pieśń, powieść fantastycznonaukową, powieść fantasy,
dreszczowiec oraz kryminał3
. Powieść kryminalna charakteryzowana
jest jako odmiana powieści, której nadrzędną dominantę kompozycyjną stanowi
„wyraziście zarysowana, spoista i dynamiczna akcja, rozwijająca się
w porządku poszukiwań, które prowadzą do ustalenia, kto jest sprawcą przestępstwa
(np. morderstwa)”4
. Kryminał dzieli się na:
 powieść sensacyjno-awanturniczą (oprócz eksponowania wątku przestępstwa
duży nacisk kładzie się w niej na niezwykłe przygody bohaterów),
 detektywistyczną (bohater lub bohaterka prowadzi śledztwo, posługując
się metodą dedukcji),
 czarny kryminał amerykański (prezentacja ponurej, mrocznej wizji
świata, w której dobro i zło w czystej postaci w zasadzie nie istnieje),
 powieść milicyjną (polska odmiana; wyidealizowana wizja socjalizmu,
w którym działania śledcze funkcjonariuszy milicji niezmiennie prowadzą
do schwytania przestępcy)5
.
Powieść kryminalna w Polsce przeżywa obecnie najlepszy okres w swojej
historii. Na niezwykłą popularność kryminałów wpływają rozmaite okołotematyczne
imprezy kulturalne6
, akademicka krytyka literacka, powstawanie
stowarzyszeń miłośników7
, formowanie się serwisów internetowych8
, jak również
zainteresowanie wydawnictw9
. Obecność kryminałów na rynku wydaw-
2
A. FULIŃSKA, Dlaczego literatura popularna jest popularna?, „Teksty Drugie” 2003, nr 4, s. 62. 3
Literatura popularna, w: http://encyklopedia.pwn.pl/haslo/literatura-popularna; 3933205.html
(dostęp: 27.03.2016). 4
Powieść kryminalna, w: Słownik terminów literackich, red. T. Kostkiewiczowa, J. Sławiński
i in., Wrocław: Ossolineum 2008, s. 421. 5
J. CHŁOSTA-ZIELONA, Zamiast powieści obyczajowej. Cechy współczesnej polskiej powieści
sensacyjnej, „Media. Kultura. Komunikacja Społeczna” 2013, nr 9, s. 91-95. 6
Na przykład Nagrody Wielkiego Kalibru, Międzynarodowy Festiwal Kryminałów. 7
Na przykład Stowarzyszenie Miłośników Kryminałów i Sensacji „Trup w szafie”. 8
Na przykład Portal Kryminalny, Zbrodnia w Bibliotece, Klub Mord. 9
Kryminały publikowane są przez niemal wszystkie cenione wydawnictwa polskie. Niektóre,
by zaakcentować fakt wydawania powieści kryminalnych, zainicjowały specjalne serie wydawnicze,
np. Mroczna Seria (Wydawnictwo W.A.B), Czarna Seria (Wydawnictwo Czarna Owca),
Ze Strachem (Wydawnictwo Czarne).
PROBLEMY SPOŁECZNE W POLSKICH POWIEŚCIACH KRYMINALNYCH 169
niczym wiąże się również z dużą liczbą autorów tworzących tego rodzaju
literaturę. Powieści kryminalne piszą osoby powiązane ze światem nauki
(pracownicy naukowi – Mariusz Czubaj, Marek krajewski, Tadeusz Cegielski),
poeci (Jarosław Klejnocki), prozaicy (Krzysztof Beśka) czy dziennikarze
(Ireneusz Grin)10.
Każdemu dziełu literatury popularnej z gatunku kryminału towarzyszy
myślenie spiskowe. Przewlekła paranoja i (różnego rodzaju) urojenia11 stanowią
kanwę fabuły powieści kryminalnej, wpływając tym samym na występowanie
i skalę prezentowanych zjawisk.
użytkownik
09.09.2018 (5 miesięcy temu)
09.09.2018 (5 miesięcy temu)
ILONA WILK-SUWA *
SOCJOLOGIA A LITERATURA POPULARNA.
PROBLEMY SPOŁECZNE W POLSKICH POWIEŚCIACH
KRYMINALNYCH – PRZYKŁADY
WSTĘP
Niniejszy artykuł ma charakter interdyscyplinarny. Wiąże się z problematyką
z pogranicza nauk socjologicznych, literaturoznawczych i kryminalistycznych.
Centralne jego zagadnienie stanowi kwestia problemów społecznych
w powieściach kryminalnych oraz ich odbiór społeczny. Tematyka ta
stanowi poniekąd nieodkryty ląd w socjologii, swoistą „białą plamę”. Liczba
katedr na polskich uniwersytetach zajmujących się dziedziną socjologii literatury
jest niewielka, podobnie jak liczba pracowników naukowych, których
zainteresowania oscylują wokół literatury kryminalnej.
Literaturoznawstwo, jak wiadomo, jest nauką humanistyczną, która rozgałęzia
się wewnętrznie na trzy powiązane z sobą dziedziny, a mianowicie
 teorię literatury,
 historię literatury,
 krytykę literacką.
Pierwsza zajmuje się m.in. prawidłowościami, jakimi cechuje się literatura
popularna, stanowiąca podłoże niniejszego wywodu. Literatura popularna,
według słownika PWN, jest „dziedziną twórczości literackiej obejmującą
utwory adresowane do najbardziej szerokiego kręgu odbiorców i w związku
z tym odznaczająca się zrozumiałym dla nich językiem oraz uproszczonymi
schematami fabularnymi”1
. Według Agnieszki Fulińskiej odbiorcami literatury
popularnej mogą być:

Mgr ILONA WILK-SUWA – Instytut Socjologii, Uniwersytet Łódzki, adres do korespondencji:
ul. Rewolucji 1905 r. 41/43, 90-214 Łódź; e-mail: [email protected] 1
http://encyklopedia.pwn.pl/haslo/literatura-popularna;3933205.html (dostęp: 27.03.2016).
168 ILONA WILK-SUWA
 intelektualiści (poszukiwacze w literaturze konwencjonalnej rozrywki
bądź ucieczki),
 miłośnicy gatunku (tropiący i oceniający nowe utwory na ten sam
temat, ale w innych konfiguracjach),
 odbiorca o najniższym poziomie jaźni literackiej i recepcyjnej, dla którego
kryteria artystyczne nie stanowią wartości nadrzędnej2
.
Do odmian gatunkowych wchodzących w skład tej dyscypliny zalicza się
balladę, western, romans, pieśń, powieść fantastycznonaukową, powieść fantasy,
dreszczowiec oraz kryminał3
. Powieść kryminalna charakteryzowana
jest jako odmiana powieści, której nadrzędną dominantę kompozycyjną stanowi
„wyraziście zarysowana, spoista i dynamiczna akcja, rozwijająca się
w porządku poszukiwań, które prowadzą do ustalenia, kto jest sprawcą przestępstwa
(np. morderstwa)”4
. Kryminał dzieli się na:
 powieść sensacyjno-awanturniczą (oprócz eksponowania wątku przestępstwa
duży nacisk kładzie się w niej na niezwykłe przygody bohaterów),
 detektywistyczną (bohater lub bohaterka prowadzi śledztwo, posługując
się metodą dedukcji),
 czarny kryminał amerykański (prezentacja ponurej, mrocznej wizji
świata, w której dobro i zło w czystej postaci w zasadzie nie istnieje),
 powieść milicyjną (polska odmiana; wyidealizowana wizja socjalizmu,
w którym działania śledcze funkcjonariuszy milicji niezmiennie prowadzą
do schwytania przestępcy)5
.
Powieść kryminalna w Polsce przeżywa obecnie najlepszy okres w swojej
historii. Na niezwykłą popularność kryminałów wpływają rozmaite okołotematyczne
imprezy kulturalne6
, akademicka krytyka literacka, powstawanie
stowarzyszeń miłośników7
, formowanie się serwisów internetowych8
, jak również
zainteresowanie wydawnictw9
. Obecność kryminałów na rynku wydaw-
2
A. FULIŃSKA, Dlaczego literatura popularna jest popularna?, „Teksty Drugie” 2003, nr 4, s. 62. 3
Literatura popularna, w: http://encyklopedia.pwn.pl/haslo/literatura-popularna; 3933205.html
(dostęp: 27.03.2016). 4
Powieść kryminalna, w: Słownik terminów literackich, red. T. Kostkiewiczowa, J. Sławiński
i in., Wrocław: Ossolineum 2008, s. 421. 5
J. CHŁOSTA-ZIELONA, Zamiast powieści obyczajowej. Cechy współczesnej polskiej powieści
sensacyjnej, „Media. Kultura. Komunikacja Społeczna” 2013, nr 9, s. 91-95. 6
Na przykład Nagrody Wielkiego Kalibru, Międzynarodowy Festiwal Kryminałów. 7
Na przykład Stowarzyszenie Miłośników Kryminałów i Sensacji „Trup w szafie”. 8
Na przykład Portal Kryminalny, Zbrodnia w Bibliotece, Klub Mord. 9
Kryminały publikowane są przez niemal wszystkie cenione wydawnictwa polskie. Niektóre,
by zaakcentować fakt wydawania powieści kryminalnych, zainicjowały specjalne serie wydawnicze,
np. Mroczna Seria (Wydawnictwo W.A.B), Czarna Seria (Wydawnictwo Czarna Owca),
Ze Strachem (Wydawnictwo Czarne).
PROBLEMY SPOŁECZNE W POLSKICH POWIEŚCIACH KRYMINALNYCH 169
niczym wiąże się również z dużą liczbą autorów tworzących tego rodzaju
literaturę. Powieści kryminalne piszą osoby powiązane ze światem nauki
(pracownicy naukowi – Mariusz Czubaj, Marek krajewski, Tadeusz Cegielski),
poeci (Jarosław Klejnocki), prozaicy (Krzysztof Beśka) czy dziennikarze
(Ireneusz Grin)10.
Każdemu dziełu literatury popularnej z gatunku kryminału towarzyszy
myślenie spiskowe. Przewlekła paranoja i (różnego rodzaju) urojenia11 stanowią
kanwę fabuły powieści kryminalnej, wpływając tym samym na występowanie
i skalę prezentowanych zjawisk.
użytkownik
09.09.2018 (5 miesięcy temu)
09.09.2018 (5 miesięcy temu)
ILONA WILK-SUWA *
SOCJOLOGIA A LITERATURA POPULARNA.
PROBLEMY SPOŁECZNE W POLSKICH POWIEŚCIACH
KRYMINALNYCH – PRZYKŁADY
WSTĘP
Niniejszy artykuł ma charakter interdyscyplinarny. Wiąże się z problematyką
z pogranicza nauk socjologicznych, literaturoznawczych i kryminalistycznych.
Centralne jego zagadnienie stanowi kwestia problemów społecznych
w powieściach kryminalnych oraz ich odbiór społeczny. Tematyka ta
stanowi poniekąd nieodkryty ląd w socjologii, swoistą „białą plamę”. Liczba
katedr na polskich uniwersytetach zajmujących się dziedziną socjologii literatury
jest niewielka, podobnie jak liczba pracowników naukowych, których
zainteresowania oscylują wokół literatury kryminalnej.
Literaturoznawstwo, jak wiadomo, jest nauką humanistyczną, która rozgałęzia
się wewnętrznie na trzy powiązane z sobą dziedziny, a mianowicie
 teorię literatury,
 historię literatury,
 krytykę literacką.
Pierwsza zajmuje się m.in. prawidłowościami, jakimi cechuje się literatura
popularna, stanowiąca podłoże niniejszego wywodu. Literatura popularna,
według słownika PWN, jest „dziedziną twórczości literackiej obejmującą
utwory adresowane do najbardziej szerokiego kręgu odbiorców i w związku
z tym odznaczająca się zrozumiałym dla nich językiem oraz uproszczonymi
schematami fabularnymi”1
. Według Agnieszki Fulińskiej odbiorcami literatury
popularnej mogą być:

Mgr ILONA WILK-SUWA – Instytut Socjologii, Uniwersytet Łódzki, adres do korespondencji:
ul. Rewolucji 1905 r. 41/43, 90-214 Łódź; e-mail: [email protected] 1
http://encyklopedia.pwn.pl/haslo/literatura-popularna;3933205.html (dostęp: 27.03.2016).
168 ILONA WILK-SUWA
 intelektualiści (poszukiwacze w literaturze konwencjonalnej rozrywki
bądź ucieczki),
 miłośnicy gatunku (tropiący i oceniający nowe utwory na ten sam
temat, ale w innych konfiguracjach),
 odbiorca o najniższym poziomie jaźni literackiej i recepcyjnej, dla którego
kryteria artystyczne nie stanowią wartości nadrzędnej2
.
Do odmian gatunkowych wchodzących w skład tej dyscypliny zalicza się
balladę, western, romans, pieśń, powieść fantastycznonaukową, powieść fantasy,
dreszczowiec oraz kryminał3
. Powieść kryminalna charakteryzowana
jest jako odmiana powieści, której nadrzędną dominantę kompozycyjną stanowi
„wyraziście zarysowana, spoista i dynamiczna akcja, rozwijająca się
w porządku poszukiwań, które prowadzą do ustalenia, kto jest sprawcą przestępstwa
(np. morderstwa)”4
. Kryminał dzieli się na:
 powieść sensacyjno-awanturniczą (oprócz eksponowania wątku przestępstwa
duży nacisk kładzie się w niej na niezwykłe przygody bohaterów),
 detektywistyczną (bohater lub bohaterka prowadzi śledztwo, posługując
się metodą dedukcji),
 czarny kryminał amerykański (prezentacja ponurej, mrocznej wizji
świata, w której dobro i zło w czystej postaci w zasadzie nie istnieje),
 powieść milicyjną (polska odmiana; wyidealizowana wizja socjalizmu,
w którym działania śledcze funkcjonariuszy milicji niezmiennie prowadzą
do schwytania przestępcy)5
.
Powieść kryminalna w Polsce przeżywa obecnie najlepszy okres w swojej
historii. Na niezwykłą popularność kryminałów wpływają rozmaite okołotematyczne
imprezy kulturalne6
, akademicka krytyka literacka, powstawanie
stowarzyszeń miłośników7
, formowanie się serwisów internetowych8
, jak również
zainteresowanie wydawnictw9
. Obecność kryminałów na rynku wydaw-
2
A. FULIŃSKA, Dlaczego literatura popularna jest popularna?, „Teksty Drugie” 2003, nr 4, s. 62. 3
Literatura popularna, w: http://encyklopedia.pwn.pl/haslo/literatura-popularna; 3933205.html
(dostęp: 27.03.2016). 4
Powieść kryminalna, w: Słownik terminów literackich, red. T. Kostkiewiczowa, J. Sławiński
i in., Wrocław: Ossolineum 2008, s. 421. 5
J. CHŁOSTA-ZIELONA, Zamiast powieści obyczajowej. Cechy współczesnej polskiej powieści
sensacyjnej, „Media. Kultura. Komunikacja Społeczna” 2013, nr 9, s. 91-95. 6
Na przykład Nagrody Wielkiego Kalibru, Międzynarodowy Festiwal Kryminałów. 7
Na przykład Stowarzyszenie Miłośników Kryminałów i Sensacji „Trup w szafie”. 8
Na przykład Portal Kryminalny, Zbrodnia w Bibliotece, Klub Mord. 9
Kryminały publikowane są przez niemal wszystkie cenione wydawnictwa polskie. Niektóre,
by zaakcentować fakt wydawania powieści kryminalnych, zainicjowały specjalne serie wydawnicze,
np. Mroczna Seria (Wydawnictwo W.A.B), Czarna Seria (Wydawnictwo Czarna Owca),
Ze Strachem (Wydawnictwo Czarne).
PROBLEMY SPOŁECZNE W POLSKICH POWIEŚCIACH KRYMINALNYCH 169
niczym wiąże się również z dużą liczbą autorów tworzących tego rodzaju
literaturę. Powieści kryminalne piszą osoby powiązane ze światem nauki
(pracownicy naukowi – Mariusz Czubaj, Marek krajewski, Tadeusz Cegielski),
poeci (Jarosław Klejnocki), prozaicy (Krzysztof Beśka) czy dziennikarze
(Ireneusz Grin)10.
Każdemu dziełu literatury popularnej z gatunku kryminału towarzyszy
myślenie spiskowe. Przewlekła paranoja i (różnego rodzaju) urojenia11 stanowią
kanwę fabuły powieści kryminalnej, wpływając tym samym na występowanie
i skalę prezentowanych zjawisk.
użytkownik
09.09.2018 (5 miesięcy temu)
09.09.2018 (5 miesięcy temu)
ILONA WILK-SUWA *
SOCJOLOGIA A LITERATURA POPULARNA.
PROBLEMY SPOŁECZNE W POLSKICH POWIEŚCIACH
KRYMINALNYCH – PRZYKŁADY
WSTĘP
Niniejszy artykuł ma charakter interdyscyplinarny. Wiąże się z problematyką
z pogranicza nauk socjologicznych, literaturoznawczych i kryminalistycznych.
Centralne jego zagadnienie stanowi kwestia problemów społecznych
w powieściach kryminalnych oraz ich odbiór społeczny. Tematyka ta
stanowi poniekąd nieodkryty ląd w socjologii, swoistą „białą plamę”. Liczba
katedr na polskich uniwersytetach zajmujących się dziedziną socjologii literatury
jest niewielka, podobnie jak liczba pracowników naukowych, których
zainteresowania oscylują wokół literatury kryminalnej.
Literaturoznawstwo, jak wiadomo, jest nauką humanistyczną, która rozgałęzia
się wewnętrznie na trzy powiązane z sobą dziedziny, a mianowicie
 teorię literatury,
 historię literatury,
 krytykę literacką.
Pierwsza zajmuje się m.in. prawidłowościami, jakimi cechuje się literatura
popularna, stanowiąca podłoże niniejszego wywodu. Literatura popularna,
według słownika PWN, jest „dziedziną twórczości literackiej obejmującą
utwory adresowane do najbardziej szerokiego kręgu odbiorców i w związku
z tym odznaczająca się zrozumiałym dla nich językiem oraz uproszczonymi
schematami fabularnymi”1
. Według Agnieszki Fulińskiej odbiorcami literatury
popularnej mogą być:

Mgr ILONA WILK-SUWA – Instytut Socjologii, Uniwersytet Łódzki, adres do korespondencji:
ul. Rewolucji 1905 r. 41/43, 90-214 Łódź; e-mail: [email protected] 1
http://encyklopedia.pwn.pl/haslo/literatura-popularna;3933205.html (dostęp: 27.03.2016).
168 ILONA WILK-SUWA
 intelektualiści (poszukiwacze w literaturze konwencjonalnej rozrywki
bądź ucieczki),
 miłośnicy gatunku (tropiący i oceniający nowe utwory na ten sam
temat, ale w innych konfiguracjach),
 odbiorca o najniższym poziomie jaźni literackiej i recepcyjnej, dla którego
kryteria artystyczne nie stanowią wartości nadrzędnej2
.
Do odmian gatunkowych wchodzących w skład tej dyscypliny zalicza się
balladę, western, romans, pieśń, powieść fantastycznonaukową, powieść fantasy,
dreszczowiec oraz kryminał3
. Powieść kryminalna charakteryzowana
jest jako odmiana powieści, której nadrzędną dominantę kompozycyjną stanowi
„wyraziście zarysowana, spoista i dynamiczna akcja, rozwijająca się
w porządku poszukiwań, które prowadzą do ustalenia, kto jest sprawcą przestępstwa
(np. morderstwa)”4
. Kryminał dzieli się na:
 powieść sensacyjno-awanturniczą (oprócz eksponowania wątku przestępstwa
duży nacisk kładzie się w niej na niezwykłe przygody bohaterów),
 detektywistyczną (bohater lub bohaterka prowadzi śledztwo, posługując
się metodą dedukcji),
 czarny kryminał amerykański (prezentacja ponurej, mrocznej wizji
świata, w której dobro i zło w czystej postaci w zasadzie nie istnieje),
 powieść milicyjną (polska odmiana; wyidealizowana wizja socjalizmu,
w którym działania śledcze funkcjonariuszy milicji niezmiennie prowadzą
do schwytania przestępcy)5
.
Powieść kryminalna w Polsce przeżywa obecnie najlepszy okres w swojej
historii. Na niezwykłą popularność kryminałów wpływają rozmaite okołotematyczne
imprezy kulturalne6
, akademicka krytyka literacka, powstawanie
stowarzyszeń miłośników7
, formowanie się serwisów internetowych8
, jak również
zainteresowanie wydawnictw9
. Obecność kryminałów na rynku wydaw-
2
A. FULIŃSKA, Dlaczego literatura popularna jest popularna?, „Teksty Drugie” 2003, nr 4, s. 62. 3
Literatura popularna, w: http://encyklopedia.pwn.pl/haslo/literatura-popularna; 3933205.html
(dostęp: 27.03.2016). 4
Powieść kryminalna, w: Słownik terminów literackich, red. T. Kostkiewiczowa, J. Sławiński
i in., Wrocław: Ossolineum 2008, s. 421. 5
J. CHŁOSTA-ZIELONA, Zamiast powieści obyczajowej. Cechy współczesnej polskiej powieści
sensacyjnej, „Media. Kultura. Komunikacja Społeczna” 2013, nr 9, s. 91-95. 6
Na przykład Nagrody Wielkiego Kalibru, Międzynarodowy Festiwal Kryminałów. 7
Na przykład Stowarzyszenie Miłośników Kryminałów i Sensacji „Trup w szafie”. 8
Na przykład Portal Kryminalny, Zbrodnia w Bibliotece, Klub Mord. 9
Kryminały publikowane są przez niemal wszystkie cenione wydawnictwa polskie. Niektóre,
by zaakcentować fakt wydawania powieści kryminalnych, zainicjowały specjalne serie wydawnicze,
np. Mroczna Seria (Wydawnictwo W.A.B), Czarna Seria (Wydawnictwo Czarna Owca),
Ze Strachem (Wydawnictwo Czarne).
PROBLEMY SPOŁECZNE W POLSKICH POWIEŚCIACH KRYMINALNYCH 169
niczym wiąże się również z dużą liczbą autorów tworzących tego rodzaju
literaturę. Powieści kryminalne piszą osoby powiązane ze światem nauki
(pracownicy naukowi – Mariusz Czubaj, Marek krajewski, Tadeusz Cegielski),
poeci (Jarosław Klejnocki), prozaicy (Krzysztof Beśka) czy dziennikarze
(Ireneusz Grin)10.
Każdemu dziełu literatury popularnej z gatunku kryminału towarzyszy
myślenie spiskowe. Przewlekła paranoja i (różnego rodzaju) urojenia11 stanowią
kanwę fabuły powieści kryminalnej, wpływając tym samym na występowanie
i skalę prezentowanych zjawisk.
autor
09.09.2018 (5 miesięcy temu)
09.09.2018 (5 miesięcy temu)
ILONA WILK-SUWA *
SOCJOLOGIA A LITERATURA POPULARNA.
PROBLEMY SPOŁECZNE W POLSKICH POWIEŚCIACH
KRYMINALNYCH – PRZYKŁADY
WSTĘP
Niniejszy artykuł ma charakter interdyscyplinarny. Wiąże się z problematyką
z pogranicza nauk socjologicznych, literaturoznawczych i kryminalistycznych.
Centralne jego zagadnienie stanowi kwestia problemów społecznych
w powieściach kryminalnych oraz ich odbiór społeczny. Tematyka ta
stanowi poniekąd nieodkryty ląd w socjologii, swoistą „białą plamę”. Liczba
katedr na polskich uniwersytetach zajmujących się dziedziną socjologii literatury
jest niewielka, podobnie jak liczba pracowników naukowych, których
zainteresowania oscylują wokół literatury kryminalnej.
Literaturoznawstwo, jak wiadomo, jest nauką humanistyczną, która rozgałęzia
się wewnętrznie na trzy powiązane z sobą dziedziny, a mianowicie
 teorię literatury,
 historię literatury,
 krytykę literacką.
Pierwsza zajmuje się m.in. prawidłowościami, jakimi cechuje się literatura
popularna, stanowiąca podłoże niniejszego wywodu. Literatura popularna,
według słownika PWN, jest „dziedziną twórczości literackiej obejmującą
utwory adresowane do najbardziej szerokiego kręgu odbiorców i w związku
z tym odznaczająca się zrozumiałym dla nich językiem oraz uproszczonymi
schematami fabularnymi”1
. Według Agnieszki Fulińskiej odbiorcami literatury
popularnej mogą być:

Mgr ILONA WILK-SUWA – Instytut Socjologii, Uniwersytet Łódzki, adres do korespondencji:
ul. Rewolucji 1905 r. 41/43, 90-214 Łódź; e-mail: [email protected] 1
http://encyklopedia.pwn.pl/haslo/literatura-popularna;3933205.html (dostęp: 27.03.2016).
168 ILONA WILK-SUWA
 intelektualiści (poszukiwacze w literaturze konwencjonalnej rozrywki
bądź ucieczki),
 miłośnicy gatunku (tropiący i oceniający nowe utwory na ten sam
temat, ale w innych konfiguracjach),
 odbiorca o najniższym poziomie jaźni literackiej i recepcyjnej, dla którego
kryteria artystyczne nie stanowią wartości nadrzędnej2
.
Do odmian gatunkowych wchodzących w skład tej dyscypliny zalicza się
balladę, western, romans, pieśń, powieść fantastycznonaukową, powieść fantasy,
dreszczowiec oraz kryminał3
. Powieść kryminalna charakteryzowana
jest jako odmiana powieści, której nadrzędną dominantę kompozycyjną stanowi
„wyraziście zarysowana, spoista i dynamiczna akcja, rozwijająca się
w porządku poszukiwań, które prowadzą do ustalenia, kto jest sprawcą przestępstwa
(np. morderstwa)”4
. Kryminał dzieli się na:
 powieść sensacyjno-awanturniczą (oprócz eksponowania wątku przestępstwa
duży nacisk kładzie się w niej na niezwykłe przygody bohaterów),
 detektywistyczną (bohater lub bohaterka prowadzi śledztwo, posługując
się metodą dedukcji),
 czarny kryminał amerykański (prezentacja ponurej, mrocznej wizji
świata, w której dobro i zło w czystej postaci w zasadzie nie istnieje),
 powieść milicyjną (polska odmiana; wyidealizowana wizja socjalizmu,
w którym działania śledcze funkcjonariuszy milicji niezmiennie prowadzą
do schwytania przestępcy)5
.
Powieść kryminalna w Polsce przeżywa obecnie najlepszy okres w swojej
historii. Na niezwykłą popularność kryminałów wpływają rozmaite okołotematyczne
imprezy kulturalne6
, akademicka krytyka literacka, powstawanie
stowarzyszeń miłośników7
, formowanie się serwisów internetowych8
, jak również
zainteresowanie wydawnictw9
. Obecność kryminałów na rynku wydaw-
2
A. FULIŃSKA, Dlaczego literatura popularna jest popularna?, „Teksty Drugie” 2003, nr 4, s. 62. 3
Literatura popularna, w: http://encyklopedia.pwn.pl/haslo/literatura-popularna; 3933205.html
(dostęp: 27.03.2016). 4
Powieść kryminalna, w: Słownik terminów literackich, red. T. Kostkiewiczowa, J. Sławiński
i in., Wrocław: Ossolineum 2008, s. 421. 5
J. CHŁOSTA-ZIELONA, Zamiast powieści obyczajowej. Cechy współczesnej polskiej powieści
sensacyjnej, „Media. Kultura. Komunikacja Społeczna” 2013, nr 9, s. 91-95. 6
Na przykład Nagrody Wielkiego Kalibru, Międzynarodowy Festiwal Kryminałów. 7
Na przykład Stowarzyszenie Miłośników Kryminałów i Sensacji „Trup w szafie”. 8
Na przykład Portal Kryminalny, Zbrodnia w Bibliotece, Klub Mord. 9
Kryminały publikowane są przez niemal wszystkie cenione wydawnictwa polskie. Niektóre,
by zaakcentować fakt wydawania powieści kryminalnych, zainicjowały specjalne serie wydawnicze,
np. Mroczna Seria (Wydawnictwo W.A.B), Czarna Seria (Wydawnictwo Czarna Owca),
Ze Strachem (Wydawnictwo Czarne).
PROBLEMY SPOŁECZNE W POLSKICH POWIEŚCIACH KRYMINALNYCH 169
niczym wiąże się również z dużą liczbą autorów tworzących tego rodzaju
literaturę. Powieści kryminalne piszą osoby powiązane ze światem nauki
(pracownicy naukowi – Mariusz Czubaj, Marek krajewski, Tadeusz Cegielski),
poeci (Jarosław Klejnocki), prozaicy (Krzysztof Beśka) czy dziennikarze
(Ireneusz Grin)10.
Każdemu dziełu literatury popularnej z gatunku kryminału towarzyszy
myślenie spiskowe. Przewlekła paranoja i (różnego rodzaju) urojenia11 stanowią
kanwę fabuły powieści kryminalnej, wpływając tym samym na występowanie
i skalę prezentowanych zjawisk.
autor
09.09.2018 (5 miesięcy temu)
09.09.2018 (5 miesięcy temu)
ILONA WILK-SUWA *
SOCJOLOGIA A LITERATURA POPULARNA.
PROBLEMY SPOŁECZNE W POLSKICH POWIEŚCIACH
KRYMINALNYCH – PRZYKŁADY
WSTĘP
Niniejszy artykuł ma charakter interdyscyplinarny. Wiąże się z problematyką
z pogranicza nauk socjologicznych, literaturoznawczych i kryminalistycznych.
Centralne jego zagadnienie stanowi kwestia problemów społecznych
w powieściach kryminalnych oraz ich odbiór społeczny. Tematyka ta
stanowi poniekąd nieodkryty ląd w socjologii, swoistą „białą plamę”. Liczba
katedr na polskich uniwersytetach zajmujących się dziedziną socjologii literatury
jest niewielka, podobnie jak liczba pracowników naukowych, których
zainteresowania oscylują wokół literatury kryminalnej.
Literaturoznawstwo, jak wiadomo, jest nauką humanistyczną, która rozgałęzia
się wewnętrznie na trzy powiązane z sobą dziedziny, a mianowicie
 teorię literatury,
 historię literatury,
 krytykę literacką.
Pierwsza zajmuje się m.in. prawidłowościami, jakimi cechuje się literatura
popularna, stanowiąca podłoże niniejszego wywodu. Literatura popularna,
według słownika PWN, jest „dziedziną twórczości literackiej obejmującą
utwory adresowane do najbardziej szerokiego kręgu odbiorców i w związku
z tym odznaczająca się zrozumiałym dla nich językiem oraz uproszczonymi
schematami fabularnymi”1
. Według Agnieszki Fulińskiej odbiorcami literatury
popularnej mogą być:

Mgr ILONA WILK-SUWA – Instytut Socjologii, Uniwersytet Łódzki, adres do korespondencji:
ul. Rewolucji 1905 r. 41/43, 90-214 Łódź; e-mail: [email protected] 1
http://encyklopedia.pwn.pl/haslo/literatura-popularna;3933205.html (dostęp: 27.03.2016).
168 ILONA WILK-SUWA
 intelektualiści (poszukiwacze w literaturze konwencjonalnej rozrywki
bądź ucieczki),
 miłośnicy gatunku (tropiący i oceniający nowe utwory na ten sam
temat, ale w innych konfiguracjach),
 odbiorca o najniższym poziomie jaźni literackiej i recepcyjnej, dla którego
kryteria artystyczne nie stanowią wartości nadrzędnej2
.
Do odmian gatunkowych wchodzących w skład tej dyscypliny zalicza się
balladę, western, romans, pieśń, powieść fantastycznonaukową, powieść fantasy,
dreszczowiec oraz kryminał3
. Powieść kryminalna charakteryzowana
jest jako odmiana powieści, której nadrzędną dominantę kompozycyjną stanowi
„wyraziście zarysowana, spoista i dynamiczna akcja, rozwijająca się
w porządku poszukiwań, które prowadzą do ustalenia, kto jest sprawcą przestępstwa
(np. morderstwa)”4
. Kryminał dzieli się na:
 powieść sensacyjno-awanturniczą (oprócz eksponowania wątku przestępstwa
duży nacisk kładzie się w niej na niezwykłe przygody bohaterów),
 detektywistyczną (bohater lub bohaterka prowadzi śledztwo, posługując
się metodą dedukcji),
 czarny kryminał amerykański (prezentacja ponurej, mrocznej wizji
świata, w której dobro i zło w czystej postaci w zasadzie nie istnieje),
 powieść milicyjną (polska odmiana; wyidealizowana wizja socjalizmu,
w którym działania śledcze funkcjonariuszy milicji niezmiennie prowadzą
do schwytania przestępcy)5
.
Powieść kryminalna w Polsce przeżywa obecnie najlepszy okres w swojej
historii. Na niezwykłą popularność kryminałów wpływają rozmaite okołotematyczne
imprezy kulturalne6
, akademicka krytyka literacka, powstawanie
stowarzyszeń miłośników7
, formowanie się serwisów internetowych8
, jak również
zainteresowanie wydawnictw9
. Obecność kryminałów na rynku wydaw-
2
A. FULIŃSKA, Dlaczego literatura popularna jest popularna?, „Teksty Drugie” 2003, nr 4, s. 62. 3
Literatura popularna, w: http://encyklopedia.pwn.pl/haslo/literatura-popularna; 3933205.html
(dostęp: 27.03.2016). 4
Powieść kryminalna, w: Słownik terminów literackich, red. T. Kostkiewiczowa, J. Sławiński
i in., Wrocław: Ossolineum 2008, s. 421. 5
J. CHŁOSTA-ZIELONA, Zamiast powieści obyczajowej. Cechy współczesnej polskiej powieści
sensacyjnej, „Media. Kultura. Komunikacja Społeczna” 2013, nr 9, s. 91-95. 6
Na przykład Nagrody Wielkiego Kalibru, Międzynarodowy Festiwal Kryminałów. 7
Na przykład Stowarzyszenie Miłośników Kryminałów i Sensacji „Trup w szafie”. 8
Na przykład Portal Kryminalny, Zbrodnia w Bibliotece, Klub Mord. 9
Kryminały publikowane są przez niemal wszystkie cenione wydawnictwa polskie. Niektóre,
by zaakcentować fakt wydawania powieści kryminalnych, zainicjowały specjalne serie wydawnicze,
np. Mroczna Seria (Wydawnictwo W.A.B), Czarna Seria (Wydawnictwo Czarna Owca),
Ze Strachem (Wydawnictwo Czarne).
PROBLEMY SPOŁECZNE W POLSKICH POWIEŚCIACH KRYMINALNYCH 169
niczym wiąże się również z dużą liczbą autorów tworzących tego rodzaju
literaturę. Powieści kryminalne piszą osoby powiązane ze światem nauki
(pracownicy naukowi – Mariusz Czubaj, Marek krajewski, Tadeusz Cegielski),
poeci (Jarosław Klejnocki), prozaicy (Krzysztof Beśka) czy dziennikarze
(Ireneusz Grin)10.
Każdemu dziełu literatury popularnej z gatunku kryminału towarzyszy
myślenie spiskowe. Przewlekła paranoja i (różnego rodzaju) urojenia11 stanowią
kanwę fabuły powieści kryminalnej, wpływając tym samym na występowanie
i skalę prezentowanych zjawisk.
autor
09.09.2018 (5 miesięcy temu)
09.09.2018 (5 miesięcy temu)
ILONA WILK-SUWA *
SOCJOLOGIA A LITERATURA POPULARNA.
PROBLEMY SPOŁECZNE W POLSKICH POWIEŚCIACH
KRYMINALNYCH – PRZYKŁADY
WSTĘP
Niniejszy artykuł ma charakter interdyscyplinarny. Wiąże się z problematyką
z pogranicza nauk socjologicznych, literaturoznawczych i kryminalistycznych.
Centralne jego zagadnienie stanowi kwestia problemów społecznych
w powieściach kryminalnych oraz ich odbiór społeczny. Tematyka ta
stanowi poniekąd nieodkryty ląd w socjologii, swoistą „białą plamę”. Liczba
katedr na polskich uniwersytetach zajmujących się dziedziną socjologii literatury
jest niewielka, podobnie jak liczba pracowników naukowych, których
zainteresowania oscylują wokół literatury kryminalnej.
Literaturoznawstwo, jak wiadomo, jest nauką humanistyczną, która rozgałęzia
się wewnętrznie na trzy powiązane z sobą dziedziny, a mianowicie
 teorię literatury,
 historię literatury,
 krytykę literacką.
Pierwsza zajmuje się m.in. prawidłowościami, jakimi cechuje się literatura
popularna, stanowiąca podłoże niniejszego wywodu. Literatura popularna,
według słownika PWN, jest „dziedziną twórczości literackiej obejmującą
utwory adresowane do najbardziej szerokiego kręgu odbiorców i w związku
z tym odznaczająca się zrozumiałym dla nich językiem oraz uproszczonymi
schematami fabularnymi”1
. Według Agnieszki Fulińskiej odbiorcami literatury
popularnej mogą być:

Mgr ILONA WILK-SUWA – Instytut Socjologii, Uniwersytet Łódzki, adres do korespondencji:
ul. Rewolucji 1905 r. 41/43, 90-214 Łódź; e-mail: [email protected] 1
http://encyklopedia.pwn.pl/haslo/literatura-popularna;3933205.html (dostęp: 27.03.2016).
168 ILONA WILK-SUWA
 intelektualiści (poszukiwacze w literaturze konwencjonalnej rozrywki
bądź ucieczki),
 miłośnicy gatunku (tropiący i oceniający nowe utwory na ten sam
temat, ale w innych konfiguracjach),
 odbiorca o najniższym poziomie jaźni literackiej i recepcyjnej, dla którego
kryteria artystyczne nie stanowią wartości nadrzędnej2
.
Do odmian gatunkowych wchodzących w skład tej dyscypliny zalicza się
balladę, western, romans, pieśń, powieść fantastycznonaukową, powieść fantasy,
dreszczowiec oraz kryminał3
. Powieść kryminalna charakteryzowana
jest jako odmiana powieści, której nadrzędną dominantę kompozycyjną stanowi
„wyraziście zarysowana, spoista i dynamiczna akcja, rozwijająca się
w porządku poszukiwań, które prowadzą do ustalenia, kto jest sprawcą przestępstwa
(np. morderstwa)”4
. Kryminał dzieli się na:
 powieść sensacyjno-awanturniczą (oprócz eksponowania wątku przestępstwa
duży nacisk kładzie się w niej na niezwykłe przygody bohaterów),
 detektywistyczną (bohater lub bohaterka prowadzi śledztwo, posługując
się metodą dedukcji),
 czarny kryminał amerykański (prezentacja ponurej, mrocznej wizji
świata, w której dobro i zło w czystej postaci w zasadzie nie istnieje),
 powieść milicyjną (polska odmiana; wyidealizowana wizja socjalizmu,
w którym działania śledcze funkcjonariuszy milicji niezmiennie prowadzą
do schwytania przestępcy)5
.
Powieść kryminalna w Polsce przeżywa obecnie najlepszy okres w swojej
historii. Na niezwykłą popularność kryminałów wpływają rozmaite okołotematyczne
imprezy kulturalne6
, akademicka krytyka literacka, powstawanie
stowarzyszeń miłośników7
, formowanie się serwisów internetowych8
, jak również
zainteresowanie wydawnictw9
. Obecność kryminałów na rynku wydaw-
2
A. FULIŃSKA, Dlaczego literatura popularna jest popularna?, „Teksty Drugie” 2003, nr 4, s. 62. 3
Literatura popularna, w: http://encyklopedia.pwn.pl/haslo/literatura-popularna; 3933205.html
(dostęp: 27.03.2016). 4
Powieść kryminalna, w: Słownik terminów literackich, red. T. Kostkiewiczowa, J. Sławiński
i in., Wrocław: Ossolineum 2008, s. 421. 5
J. CHŁOSTA-ZIELONA, Zamiast powieści obyczajowej. Cechy współczesnej polskiej powieści
sensacyjnej, „Media. Kultura. Komunikacja Społeczna” 2013, nr 9, s. 91-95. 6
Na przykład Nagrody Wielkiego Kalibru, Międzynarodowy Festiwal Kryminałów. 7
Na przykład Stowarzyszenie Miłośników Kryminałów i Sensacji „Trup w szafie”. 8
Na przykład Portal Kryminalny, Zbrodnia w Bibliotece, Klub Mord. 9
Kryminały publikowane są przez niemal wszystkie cenione wydawnictwa polskie. Niektóre,
by zaakcentować fakt wydawania powieści kryminalnych, zainicjowały specjalne serie wydawnicze,
np. Mroczna Seria (Wydawnictwo W.A.B), Czarna Seria (Wydawnictwo Czarna Owca),
Ze Strachem (Wydawnictwo Czarne).
PROBLEMY SPOŁECZNE W POLSKICH POWIEŚCIACH KRYMINALNYCH 169
niczym wiąże się również z dużą liczbą autorów tworzących tego rodzaju
literaturę. Powieści kryminalne piszą osoby powiązane ze światem nauki
(pracownicy naukowi – Mariusz Czubaj, Marek krajewski, Tadeusz Cegielski),
poeci (Jarosław Klejnocki), prozaicy (Krzysztof Beśka) czy dziennikarze
(Ireneusz Grin)10.
Każdemu dziełu literatury popularnej z gatunku kryminału towarzyszy
myślenie spiskowe. Przewlekła paranoja i (różnego rodzaju) urojenia11 stanowią
kanwę fabuły powieści kryminalnej, wpływając tym samym na występowanie
i skalę prezentowanych zjawisk.
autor
09.09.2018 (5 miesięcy temu)
09.09.2018 (5 miesięcy temu)
ILONA WILK-SUWA *
SOCJOLOGIA A LITERATURA POPULARNA.
PROBLEMY SPOŁECZNE W POLSKICH POWIEŚCIACH
KRYMINALNYCH – PRZYKŁADY
WSTĘP
Niniejszy artykuł ma charakter interdyscyplinarny. Wiąże się z problematyką
z pogranicza nauk socjologicznych, literaturoznawczych i kryminalistycznych.
Centralne jego zagadnienie stanowi kwestia problemów społecznych
w powieściach kryminalnych oraz ich odbiór społeczny. Tematyka ta
stanowi poniekąd nieodkryty ląd w socjologii, swoistą „białą plamę”. Liczba
katedr na polskich uniwersytetach zajmujących się dziedziną socjologii literatury
jest niewielka, podobnie jak liczba pracowników naukowych, których
zainteresowania oscylują wokół literatury kryminalnej.
Literaturoznawstwo, jak wiadomo, jest nauką humanistyczną, która rozgałęzia
się wewnętrznie na trzy powiązane z sobą dziedziny, a mianowicie
 teorię literatury,
 historię literatury,
 krytykę literacką.
Pierwsza zajmuje się m.in. prawidłowościami, jakimi cechuje się literatura
popularna, stanowiąca podłoże niniejszego wywodu. Literatura popularna,
według słownika PWN, jest „dziedziną twórczości literackiej obejmującą
utwory adresowane do najbardziej szerokiego kręgu odbiorców i w związku
z tym odznaczająca się zrozumiałym dla nich językiem oraz uproszczonymi
schematami fabularnymi”1
. Według Agnieszki Fulińskiej odbiorcami literatury
popularnej mogą być:

Mgr ILONA WILK-SUWA – Instytut Socjologii, Uniwersytet Łódzki, adres do korespondencji:
ul. Rewolucji 1905 r. 41/43, 90-214 Łódź; e-mail: [email protected] 1
http://encyklopedia.pwn.pl/haslo/literatura-popularna;3933205.html (dostęp: 27.03.2016).
168 ILONA WILK-SUWA
 intelektualiści (poszukiwacze w literaturze konwencjonalnej rozrywki
bądź ucieczki),
 miłośnicy gatunku (tropiący i oceniający nowe utwory na ten sam
temat, ale w innych konfiguracjach),
 odbiorca o najniższym poziomie jaźni literackiej i recepcyjnej, dla którego
kryteria artystyczne nie stanowią wartości nadrzędnej2
.
Do odmian gatunkowych wchodzących w skład tej dyscypliny zalicza się
balladę, western, romans, pieśń, powieść fantastycznonaukową, powieść fantasy,
dreszczowiec oraz kryminał3
. Powieść kryminalna charakteryzowana
jest jako odmiana powieści, której nadrzędną dominantę kompozycyjną stanowi
„wyraziście zarysowana, spoista i dynamiczna akcja, rozwijająca się
w porządku poszukiwań, które prowadzą do ustalenia, kto jest sprawcą przestępstwa
(np. morderstwa)”4
. Kryminał dzieli się na:
 powieść sensacyjno-awanturniczą (oprócz eksponowania wątku przestępstwa
duży nacisk kładzie się w niej na niezwykłe przygody bohaterów),
 detektywistyczną (bohater lub bohaterka prowadzi śledztwo, posługując
się metodą dedukcji),
 czarny kryminał amerykański (prezentacja ponurej, mrocznej wizji
świata, w której dobro i zło w czystej postaci w zasadzie nie istnieje),
 powieść milicyjną (polska odmiana; wyidealizowana wizja socjalizmu,
w którym działania śledcze funkcjonariuszy milicji niezmiennie prowadzą
do schwytania przestępcy)5
.
Powieść kryminalna w Polsce przeżywa obecnie najlepszy okres w swojej
historii. Na niezwykłą popularność kryminałów wpływają rozmaite okołotematyczne
imprezy kulturalne6
, akademicka krytyka literacka, powstawanie
stowarzyszeń miłośników7
, formowanie się serwisów internetowych8
, jak również
zainteresowanie wydawnictw9
. Obecność kryminałów na rynku wydaw-
2
A. FULIŃSKA, Dlaczego literatura popularna jest popularna?, „Teksty Drugie” 2003, nr 4, s. 62. 3
Literatura popularna, w: http://encyklopedia.pwn.pl/haslo/literatura-popularna; 3933205.html
(dostęp: 27.03.2016). 4
Powieść kryminalna, w: Słownik terminów literackich, red. T. Kostkiewiczowa, J. Sławiński
i in., Wrocław: Ossolineum 2008, s. 421. 5
J. CHŁOSTA-ZIELONA, Zamiast powieści obyczajowej. Cechy współczesnej polskiej powieści
sensacyjnej, „Media. Kultura. Komunikacja Społeczna” 2013, nr 9, s. 91-95. 6
Na przykład Nagrody Wielkiego Kalibru, Międzynarodowy Festiwal Kryminałów. 7
Na przykład Stowarzyszenie Miłośników Kryminałów i Sensacji „Trup w szafie”. 8
Na przykład Portal Kryminalny, Zbrodnia w Bibliotece, Klub Mord. 9
Kryminały publikowane są przez niemal wszystkie cenione wydawnictwa polskie. Niektóre,
by zaakcentować fakt wydawania powieści kryminalnych, zainicjowały specjalne serie wydawnicze,
np. Mroczna Seria (Wydawnictwo W.A.B), Czarna Seria (Wydawnictwo Czarna Owca),
Ze Strachem (Wydawnictwo Czarne).
PROBLEMY SPOŁECZNE W POLSKICH POWIEŚCIACH KRYMINALNYCH 169
niczym wiąże się również z dużą liczbą autorów tworzących tego rodzaju
literaturę. Powieści kryminalne piszą osoby powiązane ze światem nauki
(pracownicy naukowi – Mariusz Czubaj, Marek krajewski, Tadeusz Cegielski),
poeci (Jarosław Klejnocki), prozaicy (Krzysztof Beśka) czy dziennikarze
(Ireneusz Grin)10.
Każdemu dziełu literatury popularnej z gatunku kryminału towarzyszy
myślenie spiskowe. Przewlekła paranoja i (różnego rodzaju) urojenia11 stanowią
kanwę fabuły powieści kryminalnej, wpływając tym samym na występowanie
i skalę prezentowanych zjawisk.
autor
09.09.2018 (5 miesięcy temu)
09.09.2018 (5 miesięcy temu)
ILONA WILK-SUWA *
SOCJOLOGIA A LITERATURA POPULARNA.
PROBLEMY SPOŁECZNE W POLSKICH POWIEŚCIACH
KRYMINALNYCH – PRZYKŁADY
WSTĘP
Niniejszy artykuł ma charakter interdyscyplinarny. Wiąże się z problematyką
z pogranicza nauk socjologicznych, literaturoznawczych i kryminalistycznych.
Centralne jego zagadnienie stanowi kwestia problemów społecznych
w powieściach kryminalnych oraz ich odbiór społeczny. Tematyka ta
stanowi poniekąd nieodkryty ląd w socjologii, swoistą „białą plamę”. Liczba
katedr na polskich uniwersytetach zajmujących się dziedziną socjologii literatury
jest niewielka, podobnie jak liczba pracowników naukowych, których
zainteresowania oscylują wokół literatury kryminalnej.
Literaturoznawstwo, jak wiadomo, jest nauką humanistyczną, która rozgałęzia
się wewnętrznie na trzy powiązane z sobą dziedziny, a mianowicie
 teorię literatury,
 historię literatury,
 krytykę literacką.
Pierwsza zajmuje się m.in. prawidłowościami, jakimi cechuje się literatura
popularna, stanowiąca podłoże niniejszego wywodu. Literatura popularna,
według słownika PWN, jest „dziedziną twórczości literackiej obejmującą
utwory adresowane do najbardziej szerokiego kręgu odbiorców i w związku
z tym odznaczająca się zrozumiałym dla nich językiem oraz uproszczonymi
schematami fabularnymi”1
. Według Agnieszki Fulińskiej odbiorcami literatury
popularnej mogą być:

Mgr ILONA WILK-SUWA – Instytut Socjologii, Uniwersytet Łódzki, adres do korespondencji:
ul. Rewolucji 1905 r. 41/43, 90-214 Łódź; e-mail: [email protected] 1
http://encyklopedia.pwn.pl/haslo/literatura-popularna;3933205.html (dostęp: 27.03.2016).
168 ILONA WILK-SUWA
 intelektualiści (poszukiwacze w literaturze konwencjonalnej rozrywki
bądź ucieczki),
 miłośnicy gatunku (tropiący i oceniający nowe utwory na ten sam
temat, ale w innych konfiguracjach),
 odbiorca o najniższym poziomie jaźni literackiej i recepcyjnej, dla którego
kryteria artystyczne nie stanowią wartości nadrzędnej2
.
Do odmian gatunkowych wchodzących w skład tej dyscypliny zalicza się
balladę, western, romans, pieśń, powieść fantastycznonaukową, powieść fantasy,
dreszczowiec oraz kryminał3
. Powieść kryminalna charakteryzowana
jest jako odmiana powieści, której nadrzędną dominantę kompozycyjną stanowi
„wyraziście zarysowana, spoista i dynamiczna akcja, rozwijająca się
w porządku poszukiwań, które prowadzą do ustalenia, kto jest sprawcą przestępstwa
(np. morderstwa)”4
. Kryminał dzieli się na:
 powieść sensacyjno-awanturniczą (oprócz eksponowania wątku przestępstwa
duży nacisk kładzie się w niej na niezwykłe przygody bohaterów),
 detektywistyczną (bohater lub bohaterka prowadzi śledztwo, posługując
się metodą dedukcji),
 czarny kryminał amerykański (prezentacja ponurej, mrocznej wizji
świata, w której dobro i zło w czystej postaci w zasadzie nie istnieje),
 powieść milicyjną (polska odmiana; wyidealizowana wizja socjalizmu,
w którym działania śledcze funkcjonariuszy milicji niezmiennie prowadzą
do schwytania przestępcy)5
.
Powieść kryminalna w Polsce przeżywa obecnie najlepszy okres w swojej
historii. Na niezwykłą popularność kryminałów wpływają rozmaite okołotematyczne
imprezy kulturalne6
, akademicka krytyka literacka, powstawanie
stowarzyszeń miłośników7
, formowanie się serwisów internetowych8
, jak również
zainteresowanie wydawnictw9
. Obecność kryminałów na rynku wydaw-
2
A. FULIŃSKA, Dlaczego literatura popularna jest popularna?, „Teksty Drugie” 2003, nr 4, s. 62. 3
Literatura popularna, w: http://encyklopedia.pwn.pl/haslo/literatura-popularna; 3933205.html
(dostęp: 27.03.2016). 4
Powieść kryminalna, w: Słownik terminów literackich, red. T. Kostkiewiczowa, J. Sławiński
i in., Wrocław: Ossolineum 2008, s. 421. 5
J. CHŁOSTA-ZIELONA, Zamiast powieści obyczajowej. Cechy współczesnej polskiej powieści
sensacyjnej, „Media. Kultura. Komunikacja Społeczna” 2013, nr 9, s. 91-95. 6
Na przykład Nagrody Wielkiego Kalibru, Międzynarodowy Festiwal Kryminałów. 7
Na przykład Stowarzyszenie Miłośników Kryminałów i Sensacji „Trup w szafie”. 8
Na przykład Portal Kryminalny, Zbrodnia w Bibliotece, Klub Mord. 9
Kryminały publikowane są przez niemal wszystkie cenione wydawnictwa polskie. Niektóre,
by zaakcentować fakt wydawania powieści kryminalnych, zainicjowały specjalne serie wydawnicze,
np. Mroczna Seria (Wydawnictwo W.A.B), Czarna Seria (Wydawnictwo Czarna Owca),
Ze Strachem (Wydawnictwo Czarne).
PROBLEMY SPOŁECZNE W POLSKICH POWIEŚCIACH KRYMINALNYCH 169
niczym wiąże się również z dużą liczbą autorów tworzących tego rodzaju
literaturę. Powieści kryminalne piszą osoby powiązane ze światem nauki
(pracownicy naukowi – Mariusz Czubaj, Marek krajewski, Tadeusz Cegielski),
poeci (Jarosław Klejnocki), prozaicy (Krzysztof Beśka) czy dziennikarze
(Ireneusz Grin)10.
Każdemu dziełu literatury popularnej z gatunku kryminału towarzyszy
myślenie spiskowe. Przewlekła paranoja i (różnego rodzaju) urojenia11 stanowią
kanwę fabuły powieści kryminalnej, wpływając tym samym na występowanie
i skalę prezentowanych zjawisk.
autor
09.09.2018 (5 miesięcy temu)
09.09.2018 (5 miesięcy temu)
ILONA WILK-SUWA *
SOCJOLOGIA A LITERATURA POPULARNA.
PROBLEMY SPOŁECZNE W POLSKICH POWIEŚCIACH
KRYMINALNYCH – PRZYKŁADY
WSTĘP
Niniejszy artykuł ma charakter interdyscyplinarny. Wiąże się z problematyką
z pogranicza nauk socjologicznych, literaturoznawczych i kryminalistycznych.
Centralne jego zagadnienie stanowi kwestia problemów społecznych
w powieściach kryminalnych oraz ich odbiór społeczny. Tematyka ta
stanowi poniekąd nieodkryty ląd w socjologii, swoistą „białą plamę”. Liczba
katedr na polskich uniwersytetach zajmujących się dziedziną socjologii literatury
jest niewielka, podobnie jak liczba pracowników naukowych, których
zainteresowania oscylują wokół literatury kryminalnej.
Literaturoznawstwo, jak wiadomo, jest nauką humanistyczną, która rozgałęzia
się wewnętrznie na trzy powiązane z sobą dziedziny, a mianowicie
 teorię literatury,
 historię literatury,
 krytykę literacką.
Pierwsza zajmuje się m.in. prawidłowościami, jakimi cechuje się literatura
popularna, stanowiąca podłoże niniejszego wywodu. Literatura popularna,
według słownika PWN, jest „dziedziną twórczości literackiej obejmującą
utwory adresowane do najbardziej szerokiego kręgu odbiorców i w związku
z tym odznaczająca się zrozumiałym dla nich językiem oraz uproszczonymi
schematami fabularnymi”1
. Według Agnieszki Fulińskiej odbiorcami literatury
popularnej mogą być:

Mgr ILONA WILK-SUWA – Instytut Socjologii, Uniwersytet Łódzki, adres do korespondencji:
ul. Rewolucji 1905 r. 41/43, 90-214 Łódź; e-mail: [email protected] 1
http://encyklopedia.pwn.pl/haslo/literatura-popularna;3933205.html (dostęp: 27.03.2016).
168 ILONA WILK-SUWA
 intelektualiści (poszukiwacze w literaturze konwencjonalnej rozrywki
bądź ucieczki),
 miłośnicy gatunku (tropiący i oceniający nowe utwory na ten sam
temat, ale w innych konfiguracjach),
 odbiorca o najniższym poziomie jaźni literackiej i recepcyjnej, dla którego
kryteria artystyczne nie stanowią wartości nadrzędnej2
.
Do odmian gatunkowych wchodzących w skład tej dyscypliny zalicza się
balladę, western, romans, pieśń, powieść fantastycznonaukową, powieść fantasy,
dreszczowiec oraz kryminał3
. Powieść kryminalna charakteryzowana
jest jako odmiana powieści, której nadrzędną dominantę kompozycyjną stanowi
„wyraziście zarysowana, spoista i dynamiczna akcja, rozwijająca się
w porządku poszukiwań, które prowadzą do ustalenia, kto jest sprawcą przestępstwa
(np. morderstwa)”4
. Kryminał dzieli się na:
 powieść sensacyjno-awanturniczą (oprócz eksponowania wątku przestępstwa
duży nacisk kładzie się w niej na niezwykłe przygody bohaterów),
 detektywistyczną (bohater lub bohaterka prowadzi śledztwo, posługując
się metodą dedukcji),
 czarny kryminał amerykański (prezentacja ponurej, mrocznej wizji
świata, w której dobro i zło w czystej postaci w zasadzie nie istnieje),
 powieść milicyjną (polska odmiana; wyidealizowana wizja socjalizmu,
w którym działania śledcze funkcjonariuszy milicji niezmiennie prowadzą
do schwytania przestępcy)5
.
Powieść kryminalna w Polsce przeżywa obecnie najlepszy okres w swojej
historii. Na niezwykłą popularność kryminałów wpływają rozmaite okołotematyczne
imprezy kulturalne6
, akademicka krytyka literacka, powstawanie
stowarzyszeń miłośników7
, formowanie się serwisów internetowych8
, jak również
zainteresowanie wydawnictw9
. Obecność kryminałów na rynku wydaw-
2
A. FULIŃSKA, Dlaczego literatura popularna jest popularna?, „Teksty Drugie” 2003, nr 4, s. 62. 3
Literatura popularna, w: http://encyklopedia.pwn.pl/haslo/literatura-popularna; 3933205.html
(dostęp: 27.03.2016). 4
Powieść kryminalna, w: Słownik terminów literackich, red. T. Kostkiewiczowa, J. Sławiński
i in., Wrocław: Ossolineum 2008, s. 421. 5
J. CHŁOSTA-ZIELONA, Zamiast powieści obyczajowej. Cechy współczesnej polskiej powieści
sensacyjnej, „Media. Kultura. Komunikacja Społeczna” 2013, nr 9, s. 91-95. 6
Na przykład Nagrody Wielkiego Kalibru, Międzynarodowy Festiwal Kryminałów. 7
Na przykład Stowarzyszenie Miłośników Kryminałów i Sensacji „Trup w szafie”. 8
Na przykład Portal Kryminalny, Zbrodnia w Bibliotece, Klub Mord. 9
Kryminały publikowane są przez niemal wszystkie cenione wydawnictwa polskie. Niektóre,
by zaakcentować fakt wydawania powieści kryminalnych, zainicjowały specjalne serie wydawnicze,
np. Mroczna Seria (Wydawnictwo W.A.B), Czarna Seria (Wydawnictwo Czarna Owca),
Ze Strachem (Wydawnictwo Czarne).
PROBLEMY SPOŁECZNE W POLSKICH POWIEŚCIACH KRYMINALNYCH 169
niczym wiąże się również z dużą liczbą autorów tworzących tego rodzaju
literaturę. Powieści kryminalne piszą osoby powiązane ze światem nauki
(pracownicy naukowi – Mariusz Czubaj, Marek krajewski, Tadeusz Cegielski),
poeci (Jarosław Klejnocki), prozaicy (Krzysztof Beśka) czy dziennikarze
(Ireneusz Grin)10.
Każdemu dziełu literatury popularnej z gatunku kryminału towarzyszy
myślenie spiskowe. Przewlekła paranoja i (różnego rodzaju) urojenia11 stanowią
kanwę fabuły powieści kryminalnej, wpływając tym samym na występowanie
i skalę prezentowanych zjawisk.
autor
09.09.2018 (5 miesięcy temu)
09.09.2018 (5 miesięcy temu)
ILONA WILK-SUWA *
SOCJOLOGIA A LITERATURA POPULARNA.
PROBLEMY SPOŁECZNE W POLSKICH POWIEŚCIACH
KRYMINALNYCH – PRZYKŁADY
WSTĘP
Niniejszy artykuł ma charakter interdyscyplinarny. Wiąże się z problematyką
z pogranicza nauk socjologicznych, literaturoznawczych i kryminalistycznych.
Centralne jego zagadnienie stanowi kwestia problemów społecznych
w powieściach kryminalnych oraz ich odbiór społeczny. Tematyka ta
stanowi poniekąd nieodkryty ląd w socjologii, swoistą „białą plamę”. Liczba
katedr na polskich uniwersytetach zajmujących się dziedziną socjologii literatury
jest niewielka, podobnie jak liczba pracowników naukowych, których
zainteresowania oscylują wokół literatury kryminalnej.
Literaturoznawstwo, jak wiadomo, jest nauką humanistyczną, która rozgałęzia
się wewnętrznie na trzy powiązane z sobą dziedziny, a mianowicie
 teorię literatury,
 historię literatury,
 krytykę literacką.
Pierwsza zajmuje się m.in. prawidłowościami, jakimi cechuje się literatura
popularna, stanowiąca podłoże niniejszego wywodu. Literatura popularna,
według słownika PWN, jest „dziedziną twórczości literackiej obejmującą
utwory adresowane do najbardziej szerokiego kręgu odbiorców i w związku
z tym odznaczająca się zrozumiałym dla nich językiem oraz uproszczonymi
schematami fabularnymi”1
. Według Agnieszki Fulińskiej odbiorcami literatury
popularnej mogą być:

Mgr ILONA WILK-SUWA – Instytut Socjologii, Uniwersytet Łódzki, adres do korespondencji:
ul. Rewolucji 1905 r. 41/43, 90-214 Łódź; e-mail: [email protected] 1
http://encyklopedia.pwn.pl/haslo/literatura-popularna;3933205.html (dostęp: 27.03.2016).
168 ILONA WILK-SUWA
 intelektualiści (poszukiwacze w literaturze konwencjonalnej rozrywki
bądź ucieczki),
 miłośnicy gatunku (tropiący i oceniający nowe utwory na ten sam
temat, ale w innych konfiguracjach),
 odbiorca o najniższym poziomie jaźni literackiej i recepcyjnej, dla którego
kryteria artystyczne nie stanowią wartości nadrzędnej2
.
Do odmian gatunkowych wchodzących w skład tej dyscypliny zalicza się
balladę, western, romans, pieśń, powieść fantastycznonaukową, powieść fantasy,
dreszczowiec oraz kryminał3
. Powieść kryminalna charakteryzowana
jest jako odmiana powieści, której nadrzędną dominantę kompozycyjną stanowi
„wyraziście zarysowana, spoista i dynamiczna akcja, rozwijająca się
w porządku poszukiwań, które prowadzą do ustalenia, kto jest sprawcą przestępstwa
(np. morderstwa)”4
. Kryminał dzieli się na:
 powieść sensacyjno-awanturniczą (oprócz eksponowania wątku przestępstwa
duży nacisk kładzie się w niej na niezwykłe przygody bohaterów),
 detektywistyczną (bohater lub bohaterka prowadzi śledztwo, posługując
się metodą dedukcji),
 czarny kryminał amerykański (prezentacja ponurej, mrocznej wizji
świata, w której dobro i zło w czystej postaci w zasadzie nie istnieje),
 powieść milicyjną (polska odmiana; wyidealizowana wizja socjalizmu,
w którym działania śledcze funkcjonariuszy milicji niezmiennie prowadzą
do schwytania przestępcy)5
.
Powieść kryminalna w Polsce przeżywa obecnie najlepszy okres w swojej
historii. Na niezwykłą popularność kryminałów wpływają rozmaite okołotematyczne
imprezy kulturalne6
, akademicka krytyka literacka, powstawanie
stowarzyszeń miłośników7
, formowanie się serwisów internetowych8
, jak również
zainteresowanie wydawnictw9
. Obecność kryminałów na rynku wydaw-
2
A. FULIŃSKA, Dlaczego literatura popularna jest popularna?, „Teksty Drugie” 2003, nr 4, s. 62. 3
Literatura popularna, w: http://encyklopedia.pwn.pl/haslo/literatura-popularna; 3933205.html
(dostęp: 27.03.2016). 4
Powieść kryminalna, w: Słownik terminów literackich, red. T. Kostkiewiczowa, J. Sławiński
i in., Wrocław: Ossolineum 2008, s. 421. 5
J. CHŁOSTA-ZIELONA, Zamiast powieści obyczajowej. Cechy współczesnej polskiej powieści
sensacyjnej, „Media. Kultura. Komunikacja Społeczna” 2013, nr 9, s. 91-95. 6
Na przykład Nagrody Wielkiego Kalibru, Międzynarodowy Festiwal Kryminałów. 7
Na przykład Stowarzyszenie Miłośników Kryminałów i Sensacji „Trup w szafie”. 8
Na przykład Portal Kryminalny, Zbrodnia w Bibliotece, Klub Mord. 9
Kryminały publikowane są przez niemal wszystkie cenione wydawnictwa polskie. Niektóre,
by zaakcentować fakt wydawania powieści kryminalnych, zainicjowały specjalne serie wydawnicze,
np. Mroczna Seria (Wydawnictwo W.A.B), Czarna Seria (Wydawnictwo Czarna Owca),
Ze Strachem (Wydawnictwo Czarne).
PROBLEMY SPOŁECZNE W POLSKICH POWIEŚCIACH KRYMINALNYCH 169
niczym wiąże się również z dużą liczbą autorów tworzących tego rodzaju
literaturę. Powieści kryminalne piszą osoby powiązane ze światem nauki
(pracownicy naukowi – Mariusz Czubaj, Marek krajewski, Tadeusz Cegielski),
poeci (Jarosław Klejnocki), prozaicy (Krzysztof Beśka) czy dziennikarze
(Ireneusz Grin)10.
Każdemu dziełu literatury popularnej z gatunku kryminału towarzyszy
myślenie spiskowe. Przewlekła paranoja i (różnego rodzaju) urojenia11 stanowią
kanwę fabuły powieści kryminalnej, wpływając tym samym na występowanie
i skalę prezentowanych zjawisk.
użytkownik
09.09.2018 (5 miesięcy temu)
09.09.2018 (5 miesięcy temu)
ILONA WILK-SUWA *
SOCJOLOGIA A LITERATURA POPULARNA.
PROBLEMY SPOŁECZNE W POLSKICH POWIEŚCIACH
KRYMINALNYCH – PRZYKŁADY
WSTĘP
Niniejszy artykuł ma charakter interdyscyplinarny. Wiąże się z problematyką
z pogranicza nauk socjologicznych, literaturoznawczych i kryminalistycznych.
Centralne jego zagadnienie stanowi kwestia problemów społecznych
w powieściach kryminalnych oraz ich odbiór społeczny. Tematyka ta
stanowi poniekąd nieodkryty ląd w socjologii, swoistą „białą plamę”. Liczba
katedr na polskich uniwersytetach zajmujących się dziedziną socjologii literatury
jest niewielka, podobnie jak liczba pracowników naukowych, których
zainteresowania oscylują wokół literatury kryminalnej.
Literaturoznawstwo, jak wiadomo, jest nauką humanistyczną, która rozgałęzia
się wewnętrznie na trzy powiązane z sobą dziedziny, a mianowicie
 teorię literatury,
 historię literatury,
 krytykę literacką.
Pierwsza zajmuje się m.in. prawidłowościami, jakimi cechuje się literatura
popularna, stanowiąca podłoże niniejszego wywodu. Literatura popularna,
według słownika PWN, jest „dziedziną twórczości literackiej obejmującą
utwory adresowane do najbardziej szerokiego kręgu odbiorców i w związku
z tym odznaczająca się zrozumiałym dla nich językiem oraz uproszczonymi
schematami fabularnymi”1
. Według Agnieszki Fulińskiej odbiorcami literatury
popularnej mogą być:

Mgr ILONA WILK-SUWA – Instytut Socjologii, Uniwersytet Łódzki, adres do korespondencji:
ul. Rewolucji 1905 r. 41/43, 90-214 Łódź; e-mail: [email protected] 1
http://encyklopedia.pwn.pl/haslo/literatura-popularna;3933205.html (dostęp: 27.03.2016).
168 ILONA WILK-SUWA
 intelektualiści (poszukiwacze w literaturze konwencjonalnej rozrywki
bądź ucieczki),
 miłośnicy gatunku (tropiący i oceniający nowe utwory na ten sam
temat, ale w innych konfiguracjach),
 odbiorca o najniższym poziomie jaźni literackiej i recepcyjnej, dla którego
kryteria artystyczne nie stanowią wartości nadrzędnej2
.
Do odmian gatunkowych wchodzących w skład tej dyscypliny zalicza się
balladę, western, romans, pieśń, powieść fantastycznonaukową, powieść fantasy,
dreszczowiec oraz kryminał3
. Powieść kryminalna charakteryzowana
jest jako odmiana powieści, której nadrzędną dominantę kompozycyjną stanowi
„wyraziście zarysowana, spoista i dynamiczna akcja, rozwijająca się
w porządku poszukiwań, które prowadzą do ustalenia, kto jest sprawcą przestępstwa
(np. morderstwa)”4
. Kryminał dzieli się na:
 powieść sensacyjno-awanturniczą (oprócz eksponowania wątku przestępstwa
duży nacisk kładzie się w niej na niezwykłe przygody bohaterów),
 detektywistyczną (bohater lub bohaterka prowadzi śledztwo, posługując
się metodą dedukcji),
 czarny kryminał amerykański (prezentacja ponurej, mrocznej wizji
świata, w której dobro i zło w czystej postaci w zasadzie nie istnieje),
 powieść milicyjną (polska odmiana; wyidealizowana wizja socjalizmu,
w którym działania śledcze funkcjonariuszy milicji niezmiennie prowadzą
do schwytania przestępcy)5
.
Powieść kryminalna w Polsce przeżywa obecnie najlepszy okres w swojej
historii. Na niezwykłą popularność kryminałów wpływają rozmaite okołotematyczne
imprezy kulturalne6
, akademicka krytyka literacka, powstawanie
stowarzyszeń miłośników7
, formowanie się serwisów internetowych8
, jak również
zainteresowanie wydawnictw9
. Obecność kryminałów na rynku wydaw-
2
A. FULIŃSKA, Dlaczego literatura popularna jest popularna?, „Teksty Drugie” 2003, nr 4, s. 62. 3
Literatura popularna, w: http://encyklopedia.pwn.pl/haslo/literatura-popularna; 3933205.html
(dostęp: 27.03.2016). 4
Powieść kryminalna, w: Słownik terminów literackich, red. T. Kostkiewiczowa, J. Sławiński
i in., Wrocław: Ossolineum 2008, s. 421. 5
J. CHŁOSTA-ZIELONA, Zamiast powieści obyczajowej. Cechy współczesnej polskiej powieści
sensacyjnej, „Media. Kultura. Komunikacja Społeczna” 2013, nr 9, s. 91-95. 6
Na przykład Nagrody Wielkiego Kalibru, Międzynarodowy Festiwal Kryminałów. 7
Na przykład Stowarzyszenie Miłośników Kryminałów i Sensacji „Trup w szafie”. 8
Na przykład Portal Kryminalny, Zbrodnia w Bibliotece, Klub Mord. 9
Kryminały publikowane są przez niemal wszystkie cenione wydawnictwa polskie. Niektóre,
by zaakcentować fakt wydawania powieści kryminalnych, zainicjowały specjalne serie wydawnicze,
np. Mroczna Seria (Wydawnictwo W.A.B), Czarna Seria (Wydawnictwo Czarna Owca),
Ze Strachem (Wydawnictwo Czarne).
PROBLEMY SPOŁECZNE W POLSKICH POWIEŚCIACH KRYMINALNYCH 169
niczym wiąże się również z dużą liczbą autorów tworzących tego rodzaju
literaturę. Powieści kryminalne piszą osoby powiązane ze światem nauki
(pracownicy naukowi – Mariusz Czubaj, Marek krajewski, Tadeusz Cegielski),
poeci (Jarosław Klejnocki), prozaicy (Krzysztof Beśka) czy dziennikarze
(Ireneusz Grin)10.
Każdemu dziełu literatury popularnej z gatunku kryminału towarzyszy
myślenie spiskowe. Przewlekła paranoja i (różnego rodzaju) urojenia11 stanowią
kanwę fabuły powieści kryminalnej, wpływając tym samym na występowanie
i skalę prezentowanych zjawisk.
autor
09.09.2018 (5 miesięcy temu)
09.09.2018 (5 miesięcy temu)
ILONA WILK-SUWA *
SOCJOLOGIA A LITERATURA POPULARNA.
PROBLEMY SPOŁECZNE W POLSKICH POWIEŚCIACH
KRYMINALNYCH – PRZYKŁADY
WSTĘP
Niniejszy artykuł ma charakter interdyscyplinarny. Wiąże się z problematyką
z pogranicza nauk socjologicznych, literaturoznawczych i kryminalistycznych.
Centralne jego zagadnienie stanowi kwestia problemów społecznych
w powieściach kryminalnych oraz ich odbiór społeczny. Tematyka ta
stanowi poniekąd nieodkryty ląd w socjologii, swoistą „białą plamę”. Liczba
katedr na polskich uniwersytetach zajmujących się dziedziną socjologii literatury
jest niewielka, podobnie jak liczba pracowników naukowych, których
zainteresowania oscylują wokół literatury kryminalnej.
Literaturoznawstwo, jak wiadomo, jest nauką humanistyczną, która rozgałęzia
się wewnętrznie na trzy powiązane z sobą dziedziny, a mianowicie
 teorię literatury,
 historię literatury,
 krytykę literacką.
Pierwsza zajmuje się m.in. prawidłowościami, jakimi cechuje się literatura
popularna, stanowiąca podłoże niniejszego wywodu. Literatura popularna,
według słownika PWN, jest „dziedziną twórczości literackiej obejmującą
utwory adresowane do najbardziej szerokiego kręgu odbiorców i w związku
z tym odznaczająca się zrozumiałym dla nich językiem oraz uproszczonymi
schematami fabularnymi”1
. Według Agnieszki Fulińskiej odbiorcami literatury
popularnej mogą być:

Mgr ILONA WILK-SUWA – Instytut Socjologii, Uniwersytet Łódzki, adres do korespondencji:
ul. Rewolucji 1905 r. 41/43, 90-214 Łódź; e-mail: [email protected] 1
http://encyklopedia.pwn.pl/haslo/literatura-popularna;3933205.html (dostęp: 27.03.2016).
168 ILONA WILK-SUWA
 intelektualiści (poszukiwacze w literaturze konwencjonalnej rozrywki
bądź ucieczki),
 miłośnicy gatunku (tropiący i oceniający nowe utwory na ten sam
temat, ale w innych konfiguracjach),
 odbiorca o najniższym poziomie jaźni literackiej i recepcyjnej, dla którego
kryteria artystyczne nie stanowią wartości nadrzędnej2
.
Do odmian gatunkowych wchodzących w skład tej dyscypliny zalicza się
balladę, western, romans, pieśń, powieść fantastycznonaukową, powieść fantasy,
dreszczowiec oraz kryminał3
. Powieść kryminalna charakteryzowana
jest jako odmiana powieści, której nadrzędną dominantę kompozycyjną stanowi
„wyraziście zarysowana, spoista i dynamiczna akcja, rozwijająca się
w porządku poszukiwań, które prowadzą do ustalenia, kto jest sprawcą przestępstwa
(np. morderstwa)”4
. Kryminał dzieli się na:
 powieść sensacyjno-awanturniczą (oprócz eksponowania wątku przestępstwa
duży nacisk kładzie się w niej na niezwykłe przygody bohaterów),
 detektywistyczną (bohater lub bohaterka prowadzi śledztwo, posługując
się metodą dedukcji),
 czarny kryminał amerykański (prezentacja ponurej, mrocznej wizji
świata, w której dobro i zło w czystej postaci w zasadzie nie istnieje),
 powieść milicyjną (polska odmiana; wyidealizowana wizja socjalizmu,
w którym działania śledcze funkcjonariuszy milicji niezmiennie prowadzą
do schwytania przestępcy)5
.
Powieść kryminalna w Polsce przeżywa obecnie najlepszy okres w swojej
historii. Na niezwykłą popularność kryminałów wpływają rozmaite okołotematyczne
imprezy kulturalne6
, akademicka krytyka literacka, powstawanie
stowarzyszeń miłośników7
, formowanie się serwisów internetowych8
, jak również
zainteresowanie wydawnictw9
. Obecność kryminałów na rynku wydaw-
2
A. FULIŃSKA, Dlaczego literatura popularna jest popularna?, „Teksty Drugie” 2003, nr 4, s. 62. 3
Literatura popularna, w: http://encyklopedia.pwn.pl/haslo/literatura-popularna; 3933205.html
(dostęp: 27.03.2016). 4
Powieść kryminalna, w: Słownik terminów literackich, red. T. Kostkiewiczowa, J. Sławiński
i in., Wrocław: Ossolineum 2008, s. 421. 5
J. CHŁOSTA-ZIELONA, Zamiast powieści obyczajowej. Cechy współczesnej polskiej powieści
sensacyjnej, „Media. Kultura. Komunikacja Społeczna” 2013, nr 9, s. 91-95. 6
Na przykład Nagrody Wielkiego Kalibru, Międzynarodowy Festiwal Kryminałów. 7
Na przykład Stowarzyszenie Miłośników Kryminałów i Sensacji „Trup w szafie”. 8
Na przykład Portal Kryminalny, Zbrodnia w Bibliotece, Klub Mord. 9
Kryminały publikowane są przez niemal wszystkie cenione wydawnictwa polskie. Niektóre,
by zaakcentować fakt wydawania powieści kryminalnych, zainicjowały specjalne serie wydawnicze,
np. Mroczna Seria (Wydawnictwo W.A.B), Czarna Seria (Wydawnictwo Czarna Owca),
Ze Strachem (Wydawnictwo Czarne).
PROBLEMY SPOŁECZNE W POLSKICH POWIEŚCIACH KRYMINALNYCH 169
niczym wiąże się również z dużą liczbą autorów tworzących tego rodzaju
literaturę. Powieści kryminalne piszą osoby powiązane ze światem nauki
(pracownicy naukowi – Mariusz Czubaj, Marek krajewski, Tadeusz Cegielski),
poeci (Jarosław Klejnocki), prozaicy (Krzysztof Beśka) czy dziennikarze
(Ireneusz Grin)10.
Każdemu dziełu literatury popularnej z gatunku kryminału towarzyszy
myślenie spiskowe. Przewlekła paranoja i (różnego rodzaju) urojenia11 stanowią
kanwę fabuły powieści kryminalnej, wpływając tym samym na występowanie
i skalę prezentowanych zjawisk.
użytkownik
21.02.2018 (11 miesięcy temu)
21.02.2018 (11 miesięcy temu)
Atmosfera w miejscu pracy odgrywa coraz ważniejszą rolę. Czy tak samo jest w Agencja Ris Krzysztof krajewski? Napisz, co o tym sądzisz, ułatwiając tym samym innym osobom podjęcie decyzji dotyczącej zatrudnienia w firmie.
użytkownik
18.02.2018 (11 miesięcy temu)
18.02.2018 (11 miesięcy temu)
W czasach korzystnej dla kandydatów sytuacji na rynku pracy, atmosfera w miejscu zatrudnienia odgrywa coraz istotniejszą rolę. Czy tak samo jest w Brat-Bud Krzysztof krajewski?
użytkownik
20.07.2016 (2 lata temu)
20.07.2016 (2 lata temu)
Kopiować i wklejać gdzie się da, pamiętać przy następnych wyborach!
Lista posłów PiS wnioskodawców 5000 plus:

Barbara Bartuś
Joanna Borowiak
Lidia Burzyńska
Zbigniew Chmielowiec
Anna Cicholska
Tadeusz Cymański
Anita Czerwińska
Zbigniew Dolata
Krzysztof Głuchowski
Jerzy Gosiewski
Teresa Hałas
Wiesław Janczyk
Jan Kilian
Joanna Kopcińska
Jarosław krajewski
Jacek Kurzępa
Joanna Lichocka
Krzysztof Lipiec
Paweł Lisiecki
Marzena Machałek
Jerzy Materna
Mieczysław Miazga
Krystyna Pawłowicz
Stanisław Piotrowicz
Piotr Polak
Łukasz Rzepecki
Łukasz Schreiber
Krzysztof Szulowski
Jacek Świat
Sylwester Tułajew
Piotr Uściński
Krystyna Wróblewska
Sławomir Zawiślak

Pamiętajmy! Dwaj Łukasze - ze Zgierza i z Ozorkowa dbają o swoje koryto.....kwik, kwik, kwik, kwik, kwik, kwik ..... to już wiesz Niusiek, gdzie szukać tej Twojej nierogacizny...aha - i wiceminister od zdrowia o nazwisku Pinkas (aj, waj jakie polskie!) ma sprawę o łapówki - firma DIAGNOSTYKA.....brawo minister Ziobro i CBA!
użytkownik
26.04.2016 (2 lata temu)
26.04.2016 (2 lata temu)
Oto rodowód jednego z tych których na tym forum popiera Dybowski

Z Wirtualnej Polski
BOROWSKI,jeden z sygnotariuszy listu zatroskanych o stan demokracji w Polsce SYN WYSOKIEGO FUNKCJONARIUSZA Z ANTYPOLSKIEJ KPP
Przewodzący buntowi wewnątrz SLD przeciwko Millerowi, marszałek Sejmu Marek Borowski jest synem wysokiej rangi komunistycznego działacza o bardzo szkodliwej antypolskie] przeszłości. Jego ojciec, Wiktor Borowski (właść. Aron Berman) był w czasach II Rzeczypospolitej trzykrotnie skazywany na więzienie za działalność wymierzoną w interesy Polski. Zaszedł bardzo wysoko w strukturach KPP – partii zdrady narodowej, stając się członkiem sekretariatu jej władz. Został nawet pracownikiem przedstawicielstwa KPP przy Komitecie Wykonawczym Międzynarodówki Komunistycznej w Moskwie. Można więc powiedzieć, ze stał się prawdziwą szychą wśród agentury sowieckiej na Polskę.
Po wojnie ojciec Borowskiego (na zdjęciu powyżej) należał do najgorszych staliruzatorów polskiej prasy jako redaktor naczelny „Życia Warszawy”, a od 1951 r. zastępca redaktora naczelnego głównego dziennika komunistycznego „Trybuny Ludu’. Jego wpływy w dobie stalinowskiej powiększał fakt, ze był spokrewniony z głównym zarządcą okrutnej bezpieki - Jakubem Bermanem (zdjęcie poniżej), członkiem Biura Politycznego KC PPR, a potem PZPR, najbardziej wpływowym członkiem tnumwiratu rządzącego Polską na przełomie lat 40 i 50. Młody Borowski próbuje dziś maksymalnie pomniejszać znaczenie tych bliskich związków rodzinnych z Jakubem Bermanem. Zapytany przez redakcję „Życia Warszawy”, czy łączy go pokrewieństwo ze stalinowskim szefem bezpieczeństwa, odpowiedział – Nie wiem, ale jeśli nawet, to czy to, że byłbym odlegle spokrewniony z jakimś oprawcą, ma mieć jakieś znaczenie? „W rzeczywistości te dowody pokrewieństwa mają aż nadto wiele znaczenia także dziś, odbijając się w postawach SLD tak mocno blokującego różne formy rozliczenia ze zbrodniami komunizmu i „wielkodusznie zabiegającego o utrzymanie uprzywilejowanych emerytur dla stalinowskich sędziów prokuratorów (vide casu S Morela czy H Wohńskiej).
Młody Marek Borowski (ma syna Jakuba) był – według .Wprost” – bardzo mocno związany duchowo ze swym ojcem – stalinowcem. Polityk Unii Wolności Jan Litynski, który chodził z M. Borowskim do jednej klasy (w sławetnym liceum dla młodzieży bananowej im Klimenta Gottwalda) wspominał, ze M Borowski już wtedy był ideowym wyznawcą komunizmu. Młody Borowski wcześnie zaprzyjaźnił się L innym synem komunistycznego działacza – Adamem Michmkiem w 1962 r wstępując do założonego przez Michnika międzyszkolnego Klubu Poszukiwaczy Sprzeczności. W 1967 r zostaje członkiem PZPR. W 1967 r ojciec Borowskiego traci piastowaną od 1951 r. funkcję zastępcy naczelnego „Trybuny Ludu”. To jeszcze bardziej popycha związanego z michnikowcami Borowskiego do opozycyjnego ruchu studenckiego. W 1968 r. odgrywa w nim aktywną rolę. Zostaje wyrzucony z PZPR, co ogromnie przeżywa; jest wręcz zdruzgotany. Pozostał jednak – jak wspominał -nadal wierny wartościom komunistycznym. Pozostał członkiem ZMS-u i dalej studiował na SGPiS-ie. Po ukończeniu studiów zaczął pracować w Domach Towarowych „Centrum”, gdzie został przewodniczącym ZMS. Już po kilku latach – w 1973 r. wysłano go na staż do francuskich domów towarowych.

Powrócił do PZPR w 1975 r., w dość szczególnym roku, w którym zaproponowano do konstytucji wpis o wiecznej przyjaźni z ZSRR. Jak pisze w „Życiu” z 3 listopada 2001 r. Joanna Bichniewicz: Wprowadzenie stanu wojennego przyjął niemal z ulgą. – „To było racjonalne i słuszne rozwiązanie” -mówił zarówno wtedy, jak i dziś. Ciekawe, że akurat w dobie stanu wojennego zaczyna się nagły skok jego kariery – zatrudnienie w Ministerstwie Rynku Wewnętrznego. Znalazł jakichś dobrych protektorów. Był to szczególnie dobry czas dla awansów towarzyszy żydowskiego pochodzenia. Jak stwierdzał żydowski publicysta Abel Kainer (Stanisław krajewski) na łamach podziemnej KOR-owskiej „Krytyki”, nr 15 z 1983 r. WRON grała rolę bardziej opiekunki Żydów. Znany izraelski naukowiec profesor Chone Shmeruk mówił w wywiadzie dla „Rzeczpospolitej” z 19 kwietnia 1995 r., że: – Władze PRL w łatach 80. też popierały sprawy żydowskie. Było wtedy takie powiedzonko: „Co się nosi w Polsce? Żydów na rękach (…).
Red. Bichniewicz przytacza w kontekście ówczesnego awansu Borowskiego wypowiedź jednego z członków SLD i długoletniego działacza PZPR: -Musiał go ktoś dobrze pilotować. Nie było takich cudów, by ktoś, ot tak, wypatrzył młodego zdolnego w domach „Centrum” i zapragnął go mieć w ministerstwie. Nie w tamtym systemie. Być może o awansie Borowskiego zadecydowały wcale nie znajomości rodzinne i nowa filosemicka moda czasów Jaruzelskiego, lecz jego własne kontakty. Były przewodniczący Klubu Parlamentarnego KPN Krzysztof Król zapewniał, że Borowski prowadził wDT„Centrum” sklepik za tzw. żółtymi firankami, czyli dla KC i uprzywilejowanych członków partii (według tekstu A. Gargas w „Gazecie Polskiej” z 5 stycznia 1995 r.). Sprzyjało to poznaniu „odpowiednich” protektorów.
użytkownik
24.04.2016 (2 lata temu)
24.04.2016 (2 lata temu)
oczywiście, że tak, poza tym prężnie funkcjonująca firma z solidnymi podstawami to jest to, czego w dzisiejszym niepewnym budowlanym rynku potrzebujemy, dlatego mają tyle zleceń
użytkownik
24.04.2016 (2 lata temu)
24.04.2016 (2 lata temu)
moim zdaniem agencja profesjonalna i z dobrym podejściem do klienta
Jeżeli nie odnalazłeś interesujących Cię wpisów dla hasła "Krzysztof krajewski"
załóż nowy temat

Edycja / zgłoszenie nadużycia dotyczące wpisu nr
Formularz odpowiedzi
 

Chcę zamieścić
Proszę wpisać treść wiadomości (min. 10 znaków)
Wybierz zdjęcia z dysku lub przeciągnij je tutaj
możesz dodać jedno lub kilka zdjęć jednocześnie
można publikować jedynie zdjęcia w formacie JPG
maksymalna wielkość każdego zdjęcia - 4MB
dołącz:
wpisano znaków: 0
Wpisz, jak chcesz się przedstawić
Proszę uzupełnić podpis (min. 3 znaki)
E-mail
Nieprawidłowy adres e-mail
Numer telefonu
Nieprawidłowy numer telefonu
Aby wysłać wiadomość należy zaakceptować regulamin

Edycja / zgłoszenie nadużycia dotyczące wpisu nr  

Wczytywanie danych...
  1. Jeśli chcesz zmienić lub usunąć treść komentarza który sam dodałeś - podaj kod zgłoszenia który otrzymałeś na swój adres e-mail w chwili dodania komentarza a następnie przejdź do edycji wpisu:
  2. Jeśli nie pamiętasz/nie znasz swojego kodu zgłoszenia, a chcesz zmienić lub usunąć treść komentarza skorzystaj z poniżej przestawionej opcji:
Jeśli chcesz usunąć komentarz który wybrałeś uzupełnij swoje dane zgłaszającego, a następnie dokonaj opłaty administracyjnej w wysokości 200,00 zł za usunięcie wybranego komentarza.
* Serwis gwarantuje poufność poniżej udostępnianych danych
Wpisz swoje imię i nazwisko
Nieprawidłowy PESEL lub NIP
Wpisz miasto i kod pocztowy
Wpisz nazwę ulicy i numer domu
Nieprawidłowy adres e-mail
 

WYCIĄG Z REGULAMINU

  1. Operator nie przyjmuje i nie realizuje reklamacji oraz zgłoszeń w zakresie warstwy merytorycznej wystawianych Opinii.
  2. Reklamacje w sprawach związanych z dodawanymi Opiniami wyłącznie w zakresie ujawnienia w nich słów oraz treści posiadających charakter szykanujący, dyskryminujący, wzywających do nienawiści rasowej, wyznaniowej lub etnicznej, faszystowskich, pornograficznych, powszechnie uznane za wulgarne lub propagujące przemoc, reklamy, cenniki, ogłoszenia, oferty mogą być kierowane do Operatora za pośrednictwem formularza reklamacyjnego Serwisu dostępnego poniżej pod nazwą „ocenzuruj treści”.
  3. Osoba zgłaszająca wniosek „ocenzuruj treści” obowiązana jest do prawidłowego wypełnienia formularza reklamacyjnego, o którym mowa w powyższym punkcie, w szczególności poprzez wskazanie powodu zgłoszenia reklamacji, wykazanie zasadności reklamacji, podanie danych identyfikujących osobę zgłaszającą reklamację, w tym w szczególności imienia i nazwiska, adresu e-mail, numeru telefonu, podanie danych identyfikujących Opinię, której dotyczy reklamacja, a także konkretnego uzasadnienia związanego ze składaną reklamacją.
  4. Reklamacje rozpatrywane są przez Operatora w kolejności otrzymywanych zgłoszeń, w terminie 90 dni od daty otrzymania kompletnego zgłoszenia przez Operatora, pod warunkiem prawidłowego wypełnienia formularza reklamacyjnego przez zgłaszającego reklamację.
  5. Operator zastrzega, że zgłoszenia niekompletne, niezgodne z niniejszym wyciągu z regulaminu, zawierające nieprawidłowe lub nieprawdziwe informacje zostaną automatycznie usunięte z kolejki oczekujących na rozpatrzenie, bez dalszej ich weryfikacji oraz bez udzielenia odpowiedzi.
  6. Reklamacje zgłaszane w innym zakresie oraz innej formie niż wskazana w niniejszym paragrafie są automatycznie usuwane z systemu i nie są przekazywane i rozpatrzenia przez Operatora.
  7. Formularz ocenzuruj treści

Edycja / zgłoszenie nadużycia dotyczące wpisu nr  

  1. Operator nie przyjmuje i nie realizuje reklamacji oraz zgłoszeń w zakresie warstwy merytorycznej wystawianych Opinii.
  2. Reklamacje w sprawach związanych z dodawanymi Opiniami wyłącznie w zakresie ujawnienia w nich słów oraz treści posiadających charakter szykanujący, dyskryminujący, wzywających do nienawiści rasowej, wyznaniowej lub etnicznej, faszystowskich, pornograficznych, powszechnie uznane za wulgarne lub propagujące przemoc, reklamy, cenniki, ogłoszenia, oferty mogą być kierowane do Operatora za pośrednictwem formularza reklamacyjnego Serwisu dostępnego poniżej pod nazwą „ocenzuruj treści”.
  3. Osoba zgłaszająca wniosek „ocenzuruj treści” obowiązana jest do prawidłowego wypełnienia formularza reklamacyjnego, o którym mowa w powyższym punkcie, w szczególności poprzez wskazanie powodu zgłoszenia reklamacji, wykazanie zasadności reklamacji, podanie danych identyfikujących osobę zgłaszającą reklamację, w tym w szczególności imienia i nazwiska, adresu e-mail, numeru telefonu, podanie danych identyfikujących Opinię, której dotyczy reklamacja, a także konkretnego uzasadnienia związanego ze składaną reklamacją.
  4. Reklamacje rozpatrywane są przez Operatora w kolejności otrzymywanych zgłoszeń, w terminie 90 dni od daty otrzymania kompletnego zgłoszenia przez Operatora, pod warunkiem prawidłowego wypełnienia formularza reklamacyjnego przez zgłaszającego reklamację.
  5. Operator zastrzega, że zgłoszenia niekompletne, niezgodne z niniejszym wyciągu z regulaminu, zawierające nieprawidłowe lub nieprawdziwe informacje zostaną automatycznie usunięte z kolejki oczekujących na rozpatrzenie, bez dalszej ich weryfikacji oraz bez udzielenia odpowiedzi.
  6. Reklamacje zgłaszane w innym zakresie oraz innej formie niż wskazana w niniejszym paragrafie są automatycznie usuwane z systemu i nie są przekazywane i rozpatrzenia przez Operatora.
  7. Formularz ocenzuruj treści

Najpopularniejsze tematy na forum

Kierowca Kąt

Pruszków

Szczecin

Częstochowa

Władysławowo

Kielce

Kierowca Kielce

Kierowca Bytom

Bytom

Radom

Rzeszów

oferty pracy agencja gliwice plac Piastów odrzanskie Krosno czesci Dział Piotrowice Myślenice apteka Police

Police

Kłodzko

Kraków

Jarosław

Radomsko
Działdowo

Mława

Grzędy Starachowice

Leszno

Świnoujście

Kurier Warszawa

sanden Polkowice

Polkowice

Krosno

Kierowca katb Wrocław

Toruń

Tczew

Asystentka stomatologiczna Białystok izoblok Chorzów animator pieniadza Centrum carfree Kraków

Kołobrzeg

Wszelkie prawa zastrzeżone © 2018 najgorsza-praca.pl | regulamin